سنجش و تحلیل توزیع فضایی سالخوردگی جمعیت کلان شهر تهران

Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 428

This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

IGUPA01_036

تاریخ نمایه سازی: 30 دی 1397

Abstract:

در آستانه قرن بیست و یکم مشخصه اصلی جمعیت شناختی جهان پیش رفتن به سمت سالخوردگی بیشتر است. در سطح جهانی شمار سالمندان به سرعت رو به افزایش است، به طوری که در طی دهه های اخیر، تغییرات قابل توجهی در ساختار سنی جمعیت کشورها، به ویژه کشورهای درحال توسعه مشاهده شده است. ایران نیز از این امر مستثنی نیست در همین زمینه پژوهش حاضر به سنجش و تحلیل توزیع فضایی سالخوردگی جمعیت کلان شهر تهران پرداخته است؛ پژوهش حاضر ازنظر هدف از نوع کاربردی- توسعه ای و با روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است که پس از تشریح مفاهیم با کمک روش کتابخانه ای و اسنادی، با استفاده از اطلاعات سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395 جامعه آماری این پژوهش یعنی شهر تهران مبادت به شاخص سازی شده است. در این پژوهش برای تحلیل فضایی شاخص سالخوردگی از روش های خودهمبستگی فضایی شامل شاخص موران جهانی ، موران محلی آنسلین و تحلیل لکه های داغ استفاده شده است. نتایج حاصل از کاربرد شاخص موران در خصوص توزیع شاخص سالخوردگی جمعیت محله های شهر تهران بیانگر خوشه ای بودن آن است؛ 55 محله مناطق 1، 2، 3، 4، 6 و 7 شهر تهران در خوشه بالا قرار می گیرند که از لحاظ شاخص سالخوردگی دارای الگوی ارزش های بالا هستند. همچنین 36 محله مناطق، 18، 19 و 15 جنوب، جنوب غرب و جنوب شرق کلان شهر تهران در خوشه پایین قرار دارند؛ نتایج حاصل از بررسی لکه های سرد در شاخص سالخوردگی محله های شهر تهران نشانگر آن است که در محله های نیمه جنوبی شهر با نرخ پایین شاخص سالخوردگی تشکیل یک لکه سرد را می دهند. در مقابل جمعیت مناطق 1، 2، 3، 4، 6، 7 و 8 تشکیل یک لکه داغ را می دهند. به طورکلی تحلیل لکه های داغ با توجه به شاخص سالخوردگی جمعیت کلان شهر تهران بیانگر این است که محله های مناطق شمالی نسبت به محله های مناطق جنوبی دارای نسبت جمعیت سالخورده بیشتری می باشند.

Keywords:

Authors

سیدعباس رجایی

استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

عباس درودی نیا

دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

نگین سادات میرواحدی

دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.