زبان و مسایل پیرامون آن در مثنوی معنوی
Publish place: Mytho-Mystic Literature Journal، Vol: 8، Issue: 27
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 313
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MMJ-8-27_005
تاریخ نمایه سازی: 4 خرداد 1398
Abstract:
توجه به زبان یکی از آراء و اندیشه های مولوی در مثنوی معنوی است. در تفکر عرفانی مولوی، حقیقت زبان نه چیزی از جنس لفظ که از جنس معنا است و آن معنا که سرچشمه اصلی کلمات است، بانگ حق است.بر اساس آنچه که در سنت عرفانی زبان در مقام تحلیل نامیده می شود، مولوی خلاف بسیاری از متفکران مسلمان درباره زبان رویکردی صرفا ظاهری و مبتنی بر قرارداد اتخاذ نمی کند، زیرا چنین تفسیری بیرون از عرصه آرا و اندیشه هایی است که او پیرامون زبان به دست می دهد.این مقاله می کوشد با نگاهی تازه، فلسفه زبان و مسایل پیرامون آن را از منظر عرفانی در قالب طرح بسیاری از پرسش ها بحث و بررسی کند.
Keywords:
Authors
سعید گراوند
استادیار ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه تربیت معلم آذربایجان