بررسی میزان استقرار استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) در بیمارستان شهرستان زابل در سال 1389

بیماری های عفونی ایجاد شده توسط سویه های گرم مثبت باکتری استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به دارو، که اغلب دارای منشا بیمارستانی می باشنددر بسیاری از کشورهای جهان در حال افزایش است. برای انجام این مطالعه کاربردی پرسنل درمانی بیمارستان(40 نفر) اعم از پرستار، تکنسین، کارشناس شاغل و بیماران در بیمارستان امیرالمومنین زابل و همچنین دانشجویان دانشگاه زابل(40 نفر) که مایل به شرکت در مطالعه بودند انتخاب و از نظر ناقل بودن بررسی شدند. با سوآب جداگانه استریل از قسمت قدامی بینی و حلق افراد نمونه ها و بلافاصله به محیط کشت انتقال داده شدند و با استفاده از تست های استاندارد استافیلوکوک تشخیص داده شد و سپس روش PCR با پرایمر اختصاصی mecA برای جداسازی استافیلوکوکوس اورئوس انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد ناقلین بینی 17/41 درصد و ناقلین حلق 29/35 درصد و ناقلین حلق و بینی 76/11 درصد بودند و حدود 17/41 درصد کل استافیلوکوک های جدا شده مقاوم به متی سیلین بودند. با توجه به بالا بودن میزان ناقلین استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین شناسایی این افراد و درمان آن ها به منظور ریشه کن کردن عامل عفونی می تواند یکی از راههای مهم پیشگیری از عفونت بیمارستانی باشد که از نظر درمانی و کاهش مرگ و میر و اثرات اقتصادی و اجتماعی و بهداشتی حائز اهمیت زیادی می باشد.  

Keywords:

استافیلوکوکوس اورئوس , MRSA , MecA , ژن , PCR