بررسی ومقایسه دلایل پذیرش وعدم پذیرش اجرای طرحهای یکپارچه سازی اراضی شالیزاری مازندران از نظر بهره برداران

بررسیهای به عمل آمده در خصوص ساختار فضایی اراضی کشاورزی درمازندران نشان می دهد یکی از موانع توسعه کشاورزی وتوسعه روستایی مساله پراکنش وتقطیع اراضی کشاورزی می باشد. در یک تقسیم بندی کلی علل پراکنش وتقطیع اراضی شامل عوامل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی می باشد. که عناصری همچون ساختار مالکیت خصوصی، قوانین ارث ووقف،آداب ورسوم فرهنگی، شیوه بهره برداری از منابع آب وخاک وتغییرات آن رادربر می گیرد. این امر منجر به ضایعات اراضی، کارگر و نهاده ها شده و عملا بسیاری از عملیات اصلاحی کشاورز قابل اجرا نخواهد بود. از این رو متخصصین برای رفع مشکلات و عوارض ناشی از پراکندگی اراضی، راه حل منطقی و قابل اجرای فرآیند یکپارچه سازی اراضی را توصیه میکنند. البته باید گفت اجرای این قبیل طرحها با موانع ومشکلاتی همچون مشکلات فنی واجرایی، مخالفت بهره برداران با اجرای طرح، عدم شناخت کافی طرح، عدم اطمینان کشاورزان به اجرای طرح و مشکلات فرهنگی واجتماعی و ساختار قانونی وغیره مواجه بوده است. در این تحقیق سعی شده است تاثیر این عوامل و ویژگیها در پذیرش و یا عدم پذیرش بهره برداران با اجرای طرح یکپارچه سازی اراضی بررسی شود. در این مطالعه از روشهای اسنادی،مشاهده، مصاحبه توصیفی، تحلیلی و ماتریس SWOT برای تجزیه وتحلیل اطلاعات بهره گیری شده است.