در دنیای پرشتاب فن آوری های نوین،
فضای مجازی به عنوان یک فرصت یا تهدید، دست اندرکاران
تربیت نسل جوان را با چالشی بزرگ رو به رو کرده است. استفاده گسترده از این فن آوری و امکان دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی و متنوع باعث به وجود آمدن بسیاری از رفتارهای غیراخلاقی به ویژه در میان نوجوانان شده است. این مطالعه به دنبال بررسی مفهوم شناسی
فضای مجازی و استفاده از آن در ابعاد تربیتی – اسلامی آموزش و پرورش است. تلقی انسان از جنبه های فرهنگی و آموزشی فن آوری، باعث ایجاد مولفه های کارکردی در حیات آموزشی و برنامه ریزی صحیح برای استفاده بهینه از آن خواهد شد. درنتیجه، فن آوری
فضای مجازی نه تنها به عنوان یک سخت افزار بلکه به عنوان یک نرم افزار عمل کرده و عمق اثرگذاری آن افزون خواهد شد. حفظ و احیای اعتقادات و
تربیت اسلامی نیاز به تبلیغ و اطلاع رسانی دارد که می توان از این فن آوری کمال بهره را برد. از طرفی فرهنگ سازی برای رویارویی و بهره وری بیشتر از فن آوری های نوین را باید راس برنامه های آموزش وپرورش قرار داد و فرهنگ درست استفاده کردن از امکانات
فضای مجازی را به نوجوان و کودکان آموزش داد. پژوهش حاضربا روش تحلیلی – توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای درصدد بررسی و تبیین ابعاد گوناگون
فضای مجازی و
تربیت از حوزه
تربیت اسلامی و روان شناختی ،به مفهوم سازی
تربیت در
فضای مجازی و نقش آن به عنوان ابزاری مهم در تاثیرگذاری می پردازد.