در دنیای پرشتاب
فناوری های نوین، فضای مجازی، دست اندرکاران
تربیت نسل نوجوان کشور را با چالشی بزرگ رو به رو کرده است. استفاده گسترده از این
فناوری و امکان دسترسی آسان به منابع اطلاعاتی و متنوع، این نگرانی را بوجود آورده است که نوجوانان با محتوای آموزشی و اخلاقی نامناسب ارتباط برقرار نموده، رفتارهای هنجارشکن از خود بروز دهند. این مقاله به دنبال بررسی مفهوم شناسی
فضای مجازی و استفاده از آن در ابعاد تربیتی
آموزش و پرورش کشور است. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی است. جمع آوری به کمک منابع کتابخانه ای انجام گرفته است. نتایج نشان می دهد که تلقی انسان از جنبه های فرهنگی و آموزشی فناوری، باعث ایجاد مولفه های کارکردی در حیات آموزشی و برنامه ریزی صحیح برای استفاده بهینه از آن خواهد شد. درنتیجه، فن آوری
فضای مجازی نه تنها به عنوان یک سخت افزار بلکه به عنوان یک نرم افزار عمل کرده و عمق اثرگذاری آن افزون خواهد شد. حفظ چارچوب های نظام
تربیت نیاز به تبلیغ و اطلاع رسانی دارد که می توان از این فن آوری کمال بهره را برد. از طرفی فرهنگ سازی برای رویارویی و بهره وری بیشتر از فن آوری های نوین را باید راس برنامه های
آموزش و پرورش قرار داد و فرهنگ درست استفاده کردن از امکانات
فضای مجازی را به نوجوان و کودکان آموزش داد.