تهیه نانو کامپوزیت سیلیکا آئروژل به همراه مایع یونی و لیگاند اختصاصی آمینی جهت حذف نیکل از محلول های آبی
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 436
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MECECONF04_104
تاریخ نمایه سازی: 8 تیر 1398
Abstract:
فلزات سنگین از جمله نیکل می تواند باعث آلودگی های شدید محیط زیستی و مشکلات فراوان برای انسان ها شوند. فلزات سنگین از طریق گوارش، تنفس و پوست وارد بدن شده و در بافت ها تجمع می یابند و به تدریج سمیت خود را آشکار می سازند. با توجه به خطرات بی رویه، استفاده از فیلترهای جاذب سطحی مناسب تشخیص داده شده است. سیلیکا آئروژل ها از جاذب های سطحی هستند که بسیار مورد توجه می باشند. سیلیکا آئروژل به سبب تخلخل بالا، دانسیته پایین و مساحت سطح زیاد، ظرفیت جذب قابل مقایسه ای با دیگر جاذب های مورد استفاده دارد. این مواد در مقایسه با سایر روش ها بازده بالایی داشته و علاوه بر آن بازیافت فلز به راحتی انجام پذیر می باشد. استفاده از روش های دیگر در جداسازی غلظت های بسیار کم فلزات در مقایسه با جاذب های آئروژل غیر اقتصادی هستند. نیکل برای حفظ سلامت حیوانات و مقدار کمی از آن برای سلامتی انسان ضروری است. از خطرات بیش از حد نیکل: سرطان دستگاه تنفسی، جهش ژنی و ... می باشد. نانوکامپوزیت سیلیکا آئروژل اصلاح شده با لیگاند اختصاصی آمینی هفت دندانه سنتز گردید که سیلیکا آئروژل اصلاح شده دارای کارایی بهتر و بیشتری می باشد. جاذب نهایی سیلیکا آئروژل به همراه مایع یونی و لیگاند اختصاصی آمینی هفت دندانه روی فلز نیکل موجب اختصاصی شدن این فلز گردید. مورفولوژی نانو کامپوزیت سیلیکا آئروژل با استفاده از طیف های FTIR و SEM مشخص گردید. بهترین شرایط جذب نیکل از محلول های آبی بدست آمد. متغیرهای نیکل از قبیل PH، دوز جاذب، زمان تماس و دور همزن مورد بررسی قرار گرفت و بهترین شرایط جذب یون نیکل از محلول آبی با نانوکامپوزیت سنتز شده می باشد و حذف نیکل به مقدار 96 % صورت می گیرد.
Keywords:
Authors
الناز مرتضایی
دانشجوی ارشد شیمی تجزیه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
فریبا تدین
دانشیار گروه شیمی تجزیه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
رویا رنجینه خجسته
استادیار گروه شیمی تجزیه واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران