سیاست خارجی و امنیتی اسرایی در قبال محور مقاومت
Publish place: Research Of Nations Magazine، Vol: 3، Issue: 35
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 412
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RNM-3-35_007
تاریخ نمایه سازی: 4 آبان 1398
Abstract:
از آغاز شکل گیری رژیم صهیونیستی در سال 1948 همواره احساس ناامنی ناشی از همسایگان عرب مسلمان، امنیت و بقاء آن را تهدید کرده و سیاست خارجی و امنیتی این رژیم را متاثر ساخته است.با وجود کم رنگ شدن سطح منازعات اسراییل با همسایگان عرب، پیروزی انقلاب اسلامی ایران و ظهور گفتمان مقاومت، سبب شکل گیری قطب بندی جدیدی در مجموعه امنیتی خاورمیانه تحت عنوان محور مقاومت گردید که امنیت و موجودیت اسراییل را به مخاطره انداخته است. این امر بیش از هر چیز سیاست خارجی اسراییل را، بخصوص در سال های پس از 2000 و همزمان با افزایش قدرت محور مقاومت و خروجی این رژیم از بخش زیادی از اراضی اشغالی جنوب لبنان متاثر ساخته است. لذا این پژوهش بر آن است تا با بررسی سیاست خارجی اسراییل در قبال محور مقاومت و تغییر و تحولات صورت پذیرفته در دکترین امنیتی اسراییل در قبال بازگیران مجموعه امنیتی خاورمیانه بپردازد. برای بررسی این موضوع، مکتب امنیتی کپنهاگ، بعنوان چارچوب نظری این پژوهش مورد توجه قرار گرفته است که بطور قابل ملاحظه ای امکان بررسی سیاست خارجی و امنیتی اسراییل در قبال محور مقاومت را ممکن ساخته است. لذا با توجه به وابستگی متقابل امنیتی منفی میان اسراییل و محور مقاومت، فرضیه این پژوهش عبارت است از اینکه: افزایش قدرت محور مقاومت در سال های پس از 2000 و کاهش ضریب امنیتی ملی اسراییل به چالش کشیده شدن مفاهیم دکترین امنیتی اسراییل سبب سیاست خارجی تهاجمی تر این رژیم در قبال محور مقاومت گردیده است.
Keywords:
Authors
میلاد زبردست
پژوهشگر