تاثیر بیوچار بر مقاومت گیاهان نسبت به شوری
Publish place: The 2nd National Conference on Natural Resources Management, Focusing on Water, Flood and the Environment
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 961
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCNRM02_095
تاریخ نمایه سازی: 9 آذر 1398
Abstract:
پژوهش حاضر به منظور مطالعه اثر بیوچار بر مقاومت گیاهان نسبت به شوری میباشد. بیش ترین اراضی شور در آسیا بعد از چین، هند و پاکستان متعلق به ایران است که حدود 10 درصد از اراضی قابل کشت را شامل میشود 3 .( 1) با توجه به ناکافی بودن زمینهای مناسب کشاورزی در جهان و قابل توجه بودن وسعت اراضی شور - سدیمی، اصلاح این خاکها حائز اهمیت میباشد و کمبود آب با کیفیت مناسب برای مصارف بخشهای مختلف از جمله شرب، آبیاری و صنعت یکی از مهمترین مشکلات در مناطق خشک و نیمه خشک است که وسعتی حدود یک سوم جهان را دارند. در مناطقی که آب شیرین کمیاب است، نیاز فزاینده ای یرای استفاده از آب باکیفیت پایین وجود دارد. شوری یکی از تنشهای غیر زیستی عمده است که تولید و رشد بسیاری از گیاهان را در مناطق خشک و نیمه خشک در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. شوری یکی از عوامل کاهش قابلیت اراضی برای تولید محصولات کشاورزی میباشد و در بسیاری از نقاط کره زمین شوری قرار دارند .(19) بررسیها نشان میدهد که کاربرد بیوچار در خاک، منجر به بهبود کیفیت خاک، افزایش بازده محصول و کاهش تنشهای مربوط به شوری میشود.1بیوچار به عنوان ابزاری در جهت ترسیب کربن، کاهش گازهای گلخانهای،انرژی تجدید پذیر، بهبود ساختار و حاصلخیزی خاک شناخته میشود. مطالعات کمتری بر روی مزایای زراعی وکیفی آن صورت پذیرفته است .میزان جذب مواد شیمیایی کاربردی در کشاورزی و خطر آلودگی منابع آب زیرزمینی به وسیله آنها، از موارد مهم در تمام سطوح زیستی به حساب میآید 2به تازگی بیوچار به دلیل پتانسیل بهبود باروری خاک، غیر متحرک کردن آلودگیها در خاک مورد توجه قرار گرفته است.
Keywords:
Authors
زهرا نورالهی
دانشجوی کارشناسی ارشد مرتع و آبخیز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس
معصومه فراستی
استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس،
علی نخزری مقدم
استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گنبد کاووس