بررسی میزان مشارکت مردم در بازسازی بافت فرسوده کلانشهرها مطالعه موردی: خیابان شاهداعی اله شیراز
Publish place: Journal of Green Architecture، Vol: 5، Issue: 2
Publish Year: 1398
Type: Journal paper
Language: Persian
View: 508
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- I'm the author of the paper
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
Export:
Document National Code:
JR_GRAR-5-2_002
Index date: 22 February 2020
بررسی میزان مشارکت مردم در بازسازی بافت فرسوده کلانشهرها مطالعه موردی: خیابان شاهداعی اله شیراز abstract
چینی جاهای فرسوده و قدیمی شهرهای کشور که در اغلب موارد هسته اولیه و اصلی آن شهرها را تشکیل می دهند، ازیک طرف جزو میراث فرهنگی و تاریخی آن شهرها محسوب شده و حفظ، بهسازی کالبدی و توانمندسازی عملکردی آنها اجتناب ناپذیر می باشد و از طرف دیگر اغلب این چینی جاها با گذشت زمان و عدم توجه و نگهداری مناسب، دچار فرسودگی و اضمحلال کالبدی و عملکردی می گردند. شهر شیراز نیز همانند این شهرها از بافت کهن برخوردار است. یکی از محله های این شهر محله شاه داعی اله است که منطبق بر بافت قدیم و هسته اولیه شکل گیری شهر شیراز می باشد. این محله با مشکلاتی از قبیل نابسامان بودن عرض شبکه معابر، وجود شیب در پارهای از معابر، فرسودگی شدید بناهای مسکونی، همجواری با گورستان، دانه بندی قطعات کوچک و خیلی کوچک مواجه است. در این جهت، هدف از تحقیق حاضر مشارکت مردمی در ساماندهی بافت فرسوده محله شاهداعی اله بود که از روش توصیفی تحلیلی استفاده گردید و نیز روش گردآوری اطلاعات در این تحقیق، اسنادی و میدانی بوده است. ابزار گردآوری اطلاعات تحقیق حاضر نیز پرسشنامه، مصاحبه، مشاهده و مطالعات میدانی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه شهروندان ساکن محله شاهداعی اله تعیین شد که با استفاده روش نمونه گیری کوکران 150 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. نتایج نشان داد، مشارکت مردم و شهروندان در تسریع روند بهسازی بافت فرسوده محله شاهداعی اله تاثیرگذار است و ساماندهی معابر محله مورد مطالعه باعث ارتقاء کارکرد و نقش پذیری جدید آن می شود.
بررسی میزان مشارکت مردم در بازسازی بافت فرسوده کلانشهرها مطالعه موردی: خیابان شاهداعی اله شیراز Keywords:
بررسی میزان مشارکت مردم در بازسازی بافت فرسوده کلانشهرها مطالعه موردی: خیابان شاهداعی اله شیراز authors
محمدرضا شهریاری
دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری موسسه آموزش عالی آپادانا