شکست انحصار؛ طلوع عصر دانایی

شکست انحصار؛ طلوع عصر دانایی 

در ادبیات حرفه ای، تاب آوری به معنای توانایی بازگشت به شرایط مطلوب پس از بحران است؛ اما گویی امروز، خود مفهوم تاب آوری در ایران، از یک بحران بزرگ به سلامت عبور کرده است: بحران انحصار.

پایان دوران «متولیان خودخوانده»

سال ها بود که آموزش تاب آوری در حصار عده ای خاص قرار داشت که با نگاهی تجاری و انحصارطلبانه، خود را تنها مرجع و «پدرخوانده» این حوزه می پنداشتند. اما امروز، تکاپوی این افراد برای انتشار مطالب پراکنده در قالب صفحات مجعول و هویت های ساختگی، بیش از آنکه یک فعالیت آموزشی باشد، یک اعتراف صریح است؛ اعتراف به اینکه ساختار سنتی قدرت آن ها در برابر آگاهی جمعی فرو پاشیده است.

رسانه های مددکاری اجتماعی: معماران روشنگری

پیروز واقعی این میدان، رسانه های مستقل و پویای مددکاری اجتماعی ایران هستند. این رسانه ها با استراتژی «تمرکززدایی از دانش»، موفق شدند:

• دیوار انحصار را فرو بریزند: دانش تخصصی را از اتاق های بسته به بطن سازمان ها بردند.
• سازمان ها را خودکفا کنند: با ارایه مدل های نوین و پرورش «تسهیلگران درون سازمانی»، نیاز سازمان ها به بودجه خواران آموزشی را به حداقل رساندند.
• اخلاق حرفه ای را معنا کنند: اعلام آمادگی برای آموزش های داوطلبانه و رایگان، آخرین تیر بر پیکره ی نگاه معامله گرانه به رنج های انسانی بود.

تقابل «منفعت» و «مسئولیت»

وقتی بازار رصد بودجه های کلان پژوهشی و آموزشی کساد می شود، طبیعی است که افراد بازمانده از این غنیمت، به رفتارهای غیرحرفه ای روی آورند. اما تفاوت در اینجا روشن می شود:

یک سو، افرادی با هویت های کاذب در پی حفظ بقای اقتصادی خود هستند؛ سوی دیگر، جریانی هویت دار و متخصص که دغدغه اش «توانمندسازی واقعی» جامعه و سازمان هاست.

نتیجه گیری: پیروزی تخصص بر تظاهر

وضعیت امروز، گویای یک حقیقت بزرگ است: دانش، ملک طلق هیچ کس نیست. سازمان های امروز، هوشمندتر از آن هستند که فریب عناوین خودساخته را بخورند.

ما ضمن ارج نهادن به تلاش های رسانه های اصیل مددکاری اجتماعی، اعلام می کنیم که دوران «بودجه محوری» در آموزش های اجتماعی به پایان رسیده و عصر «تخصص متعهدانه» آغاز شده است. این پیروزی، نه فقط متعلق به مددکاران، بلکه متعلق به تمام کسانی است که به عدالت در توزیع آگاهی ایمان دارند.

تاب آوری، دیگر یک کالا نیست؛ یک فرهنگ است که به دست متخصصان واقعی، در رگ های سازمان ها جاری شده است.