Ali Pourahmad
30 یادداشت منتشر شدهتولید برق در فضا با استفاده از انرژی چرخش زمین و انتقال الکتریسیته به ایستگاه گیرنده زمینی با استفاده از لیزر
ژنراتور مغناطیسی فضایی با بهره گیری از انرژی بی پایان گردش زمین و انتقال الکتریسیته تولید شده به ایستگاه گیرنده با استفاده از لیزر | تولید برق با استفاده از گردش زمین
در این یاداشت بطور کوتاه و خلاصه به بررسی "تولید برق در فضا با استفاده از انرژی چرخش مدارهای زمین" از سری اختراعات منتشر شده من میپردازیم.
لازم به اشاره میدانم, یاداشت زیر تنها مختصری از بخش "مقدمه مقاله اصلی" است, لذا در صورت علاقمندی می توانید توضیحات فنی جامع و کامل این اختراع را به تفصیل در بخش زبان فارسی وب سایت "سیاره علوم" www.sciencesplanet.com مطالعه و همچنین ویدیوی خلاصه فیلم این اختراع را مشاهده فرمائید. ضمن احترام, این یاداشت بعنوان بخشی از مقاله اختراعات تحت قانون "مالکیت معنوی" بوده و صرفا جهت اطلاع رسانی عموم است لذا هر گونه کپی برداری و استفاده غیر مجاز از توضیحات, تصاویر تخصصی و ایده های بازگو شده در این یاداشت ممنوع می باشد.
اهمیت الکتریسیته در دنیای مدرن امروز با رشد سریع سرورهای عظیم و انرژی خوار هوش مصنوعی واقعی (RAI) , یادگیری ماشین (Machine Learning) , یادگیری عمیق (Deep Learning) , مدل های بزرگ زبانی (LLM) و محاسبات با کارایی بالا (HPC) باعث شده که متخصصان و ایده پردازان مرتبط با این صنایع به تلاش خود برای گذر و رفع موانع فنی توسعه منابع نوین تولید انرژی بیفزایند اما همچنان دو چالش تولید و انتقال انرژی الکتریکی توسعه سریع سایر صنایع مرتبط با الکتریسیته را با محدودیت جدی مواجه کرده است. در سالهای اخیر روشهای مختلفی جهت تولید الکتریسیته نظیر سوخت های تجدید پذیر و نیز انتقال الکتریسیته از طریق ریز امواج مایکروویو یا باند لیزر مورد آزمایش و بهره برداری محدود قرار گرفته است. هرچند آژانس های فضایی نظیر NASA، ESA ,AXA و یا کمپانی های خصوصی مانند Overview Energy, Lockheed Martin، Airbus SE، SpaceX و Blue Origin، در حال تحقیق, ایده پردازی و سرمایه گذاری محدود بر روی توسعه روش های نوین تولید الکتریسیته در فضا هستند اما کماکان هزینه بسیار بالا و راندمان پایین روش های جدید معرفی شده نتوانسته است موفقیت های قابل توجهی در مقایسه با روش های قدیمی در مقوله تولید و انتقال ایجاد کند.
"ژنراتور مغناطیسی فضایی" با استفاده از حرکت خودگردشی 2 حلقه به دور مرکز محور آنها, سیکل تکرار حرکت بی نهایت بدون افت ناشی از عدم وجود اصطکاک در فضا را سبب می شود که در نهایت منجر به مداومت وضعیت حلقه ها در فضای اینرسی می گردد. ضریب گشتاور اینرسی در "ژنراتور مغناطیسی فضایی" حول محور چرخش خود (نظریه پتانسیل مرتبه اول) به طور کامل تولید شده و چرخش محورها تحت تاثیر گرانش ضعیف زمین در ارتفاع مدار (GEO), نوسانات چرخشی مدار مغناطیسی زمین و نبود اصطکاک مولکولی در مدار زمین آهنگ ژئوسینکرون, بصورت یک شارژ با توالی ممتد ادامه می یابد. چنانچه بخواهیم از حرکت خودچرخشی "ژنراتور مغناطیسی فضایی" جلوگیری کنیم به یک سیستم کنترلی برای حفظ جهت و کاهش حرکت چرخشی نیاز داریم اما از آنجائیکه حرکت خودگردشی در این ژنراتور اساس و پایه تولید انرژی بی پایان می باشد بنابراین ضرورتی برای انجام این کار مگر در وضعیت بررسی و تعمیر هوشمند و رباتیک وجود ندارد که برای این موضوع سیستمی را در این نوع از ژنراتور فضایی طراحی کردم که جزئیات آن در مقاله اصلی قابل مطالعه است.
"ژنراتور مغناطیسی فضایی" متشکل از دو بخش است. بخش اول مجموعه تجهیزات ثابت و در بخش دوم مجموعه تجهیزات خودگردان مستقر هستند. تفکیک ساختار فیزیک "ژنراتور مغناطیسی فضایی" به دو بخش ثابت و متحرک به این دلیل است که بخش متحرک با استفاده از پتانسیل چرخش مداری امکان گردش به دور خود و تولید انرژی را میسر سازد و بخش ثابت نیز بعنوان سامانه انتقال, قابلیت امکان ارسال انرژی تولید شده به زمین را فراهم نماید. با اینحال بخش ثابت نیز بدلیل نبود اصطکاک و قرار گیری در مدار زمین آهنگ ژئوسینکرون هیچوقت دقیقا رو به یک جهت ثابت نبوده و بهمراه گردش 24 ساعته به دور زمین, به دور خود می چرخد. برای رفع این مشکل و ایجاد ضریب ایستایی جهت گیری دقیق, من از 4 تروستر, 2 آنتن GPS و 2 دوربین ستاره یاب Star tracker در بخش ثابت بدنه استفاده کرده ام تا تصحیح جهت موقعیت رو به زمین دماغه لیزری در این ژنراتور برای ارسال الکتریسیته از طریق باند مادون قرمز براحتی امکان پذیر گردد.
مجموعه فعال کننده تروستر به هنگام انحراف حرکت در مسیر و دریافت خطای تغییر مختصات دماغه, دستوری را از آنتن موقعیت یاب GPS برای قرار گیری در مسیر ایستگاه گیرنده دریافت می کند که پس از پردازش سریع تصحیح مسیر با استفاده از دوربین های گیرنده یاب زمینی و همچنین ستاره یاب Star tracker, سیگنال الکترونیکی به تروستر ها ارسال می شود تا به میزان مورد نیاز فشار لازم را جهت یکسان سازی و تثبیت دقیق مختصات باند لیزر با مختصات ایستگاه گیرنده در زمین, اعمال کنند. با استفاده از این سیستم جهت یاب ترکیبی, بخش ثابت "ژنراتور مغناطیسی فضایی" بصورت مداوم و 24 ساعته در مسیر ایستگاه گیرنده زمینی قرار می گیرد. در طراحی بخش اپتیک دماغه, من از فناوری انتقال فروسرخ ترابایتی (TBIRD) الهام گرفتم تا بتوان در یک مسیر واحد حداکثر سرعت انتقال داده ای (گیگابیت بر ثانیه) را بدست آوریم که در بخش توضیحات فنی این مقاله بر روی نشریه رسانه سیاره علوم , نحوه کار "Space Magnetic Generator" و ساختار تشکیل دهنده این دستگاه به تفصیل شرح داده شده است.
