امام شهید؛ زیر چتر آفتاب هشتم

---

 

تاریخ، گاهی صفحات خود را نه با جوهر، که با خون مردان خدا می نویسد. مردانی که از مرز قدرت عبور می کنند و به قله خدمت می رسند؛ آنان که نامشان نه با منصب، که با ایثار ماندگار می شود. امروز، ایران، یکی از همان صفحات را ورق می زند؛ روزی که «رهبر شهید ایران»، بر دوش ملتی قدردان، تا آستان امام رئوف بدرقه می شود.

مشهد، امروز فقط میزبان یک تشییع نیست؛ میزبان بازگشت امانتی است که سال ها برای عزت این سرزمین زیست و سرانجام، با لباس سرخ شهادت، به میهمانی خدا رفت. گویی همه راه های ایران، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، به یک نقطه ختم شده اند؛ به گنبدی که قرن هاست پناه دل های بی قرار است.

چه رازی در این تقدیر نهفته است که آخرین منزل یک رهبر شهید، همسایگی امام شهیدان غربت، علی بن موسی الرضا علیه السلام می شود؟ انگار خدا خواسته است پایان این سفر، نه در سکوت خاک، که در آغوش خورشید رقم بخورد؛ همان خورشیدی که هر زائر، با یک سلام، از او آرامش می گیرد.

امروز، صحن های حرم، تنها عبور یک پیکر را نظاره نمی کنند؛ عبور یک عمر مجاهدت، صبر، مسئولیت و وفاداری را به تماشا نشسته اند. گنبد طلایی، بر قامت مردی سایه می اندازد که اکنون دیگر از حصار زمان رها شده و به روایت جاودانه شهیدان پیوسته است.

رهبر شهید ایران، امروز در جوار امام رضا علیه السلام آرام می گیرد؛ اما اندیشه، آرمان و راه او، در دل های مردمی که برای بدرقه اش آمده اند، به خاک سپرده نمی شود. شهیدان را نمی توان دفن کرد؛ آنان در حافظه ملت ها ریشه می دوانند و در بزنگاه های تاریخ، دوباره قد می کشند.

و چه باشکوه است این پایان؛ کاروانی که با اشک آغاز شد، زیر چتر آفتاب هشتم به قرار رسید. اینجا، وداع، معنای دیگری دارد. اینجا، مرگ، پایان نیست؛ آغاز همسایگی با امامی است که قرن هاست به زائرانش می آموزد: آنان که برای خدا می مانند، هرگز از یاد مردم نمی روند.

امروز، خورشیدی از ایران، در سایه خورشید خراسان آرام گرفت؛ و مشهد، برای همیشه، روایت گر آخرین منزل امام شهید این سرزمین شد.

* نویسنده: موسی کاظم زاده؛ قابل دسترسی هم در سایت بازار تبریز آنلاین

https://bazartabrizonline.ir