مدیریت راهبردی منابع انسانی (۱)

منابع انسانی و مدیریت راهبردی منابع انسانی(۱)

۱. منابع انسانی؛ سرمایه راهبردی، نه هزینه

در نگاه راهبردی، منابع انسانی صرفا نیروی کار یا یک هزینه قابل کاهش نیست؛ بلکه سرمایه ای است که دانش، مهارت، خلاقیت، تعهد و توان یادگیری را در سازمان جاری می سازد. بر پایه دیدگاه منبع محور، سرمایه انسانی زمانی به مزیت رقابتی پایدار تبدیل می شود که ارزشمند، کمیاب، غیرقابل تقلید و غیرقابل جانشین باشد.

۲. مدیریت راهبردی منابع انسانی چیست؟

مدیریت راهبردی منابع انسانی (SHRM) یعنی طراحی و اجرای سیاست ها و رویه های منابع انسانی به گونه ای که با استراتژی کلان سازمان همسو باشد و به تحقق اهداف بلندمدت کمک کند. در این رویکرد، واحد منابع انسانی از یک واحد اداری و پشتیبان به شریک راهبردی کسب وکار تبدیل می شود.

۳. دو همسویی کلیدی

· همسویی عمودی: هماهنگی استراتژی منابع انسانی با استراتژی سازمان.

· همسویی افقی: هماهنگی سیاست های منابع انسانی با یکدیگر؛ مانند جذب، آموزش، ارزیابی عملکرد، جبران خدمات و نگهداشت.

۴. نقش های راهبردی منابع انسانی

· شریک استراتژیک و مشاور مدیران ارشد

· معمار سازمان و فرهنگ سازمانی

· توسعه دهنده سرمایه انسانی و رهبری

· عامل تغییر و تسهیل گر تحول

· متولی مدیریت استعداد و جانشین پروری

۵. کارکردهای راهبردی

برنامه ریزی نیروی انسانی مبتنی بر سناریو، جذب استعدادهای کلیدی، مدیریت استعداد، جانشین پروری، توسعه رهبری، مدیریت عملکرد راهبردی، جبران خدمات مبتنی بر ارزش آفرینی، حفظ و نگهداشت نخبگان و روابط کار سازنده.

۶. سنجش اثربخشی

در رویکرد راهبردی، منابع انسانی با معیارهای کسب وکاری سنجیده می شود: بهره وری، نرخ ترک خدمت، زمان و هزینه جذب، آمادگی جانشینی، بازگشت سرمایه سرمایه انسانی، تعهد سازمانی و سهم واقعی HR در تحقق اهداف راهبردی.

_{۷. چالش های پیش رو}

تحول دیجیتال، جهانی سازی، تنوع نیروی کار، انتظارات نسل جدید، تغییرات سریع محیطی و نیاز به چابکی سازمانی، مدیریت منابع انسانی را از یک وظیفه اجرایی به یک مسئولیت راهبردی تبدیل کرده است.

نتیجه

در رویکرد راهبردی، منابع انسانی موتور محرک نوآوری، تاب آوری و مزیت رقابتی پایدار است. سازمانی موفق تر است که منابع انسانی را در سطح تصمیم گیری راهبردی وارد کند و سرمایه انسانی را به عنوان دارایی بلندمدت، نه هزینه کوتاه مدت، مدیریت کند.