جشن ماسلنیتسا

4 مهر 1405 - خواندن 5 دقیقه - 22 بازدید

جشن ماسلنیتسا (Масленица): از آیین های کهن اسلاوی تا استقبال از بهار در فرهنگ روس

موضوع: جشن ماسلنیتسا

فرهنگ غنی و پربار روسیه سرشار از آیین ها و جشن هایی است که ریشه های عمیق در تاریخ کهن، اسطوره شناسی اسلاوی و اقلیم خاص این سرزمین پهناور دارند. در میان تمام این رویدادها، جشن ماسلنیتسا (به روسی: Масленица) که در زبان فارسی گاهی از آن با عنوان «هفته پنکیک» یا «جشن کره» یاد می شود، یکی از جذاب ترین، رنگارنگ ترین و زنده ترین اعیاد سنتی روسیه است. این جشن نه تنها یک رویداد شادمانه عامهپسند، بلکه پل ارتباطی مهمی میان دوران پیش از مسیحیت (پاگانیسم) و سنت های ارتدوکس روسیه به شمار می رود.

ماسلنیتسا چیست و ریشه نام آن کجاست؟

واژه ماسلنیتسا از کلمه روسی масло (تلفظ: ماسلو) به معنای کره گرفته شده است. دلیل این نام گذاری آن است که در طول این هفته، پیش از آغاز روزه بزرگ مسیحیان (Великий пост)، خوردن محصولات لبنی، پنیر، تخم مرغ و کره مجاز و حتی توصیه می شود، اما مصرف گوشت ممنوع است. این جشن در آخرین هفته پیش از روزه بزرگ و در آستانه فصل بهار برگزار می شود.

از منظر گاه شماری، ماسلنیتسا یک جشن متحرک است که تاریخ آن به تقویم کلیسای ارتدوکس و عید پاک (Пасха) بستگی دارد. این هفته همیشه هشت هفته پیش از عید پاک آغاز می شود و معمولا در اواخر ماه فوریه یا اوایل ماه مارس میلادی قرار می گیرد.

ریشه های تاریخی و اسطوره ای ماسلنیتسا

در دوران باستان و پیش از پذیرش مسیحیت در روسیه (سال ۹۸۸ میلادی)، اسلاوهای شرقی ماسلنیتسا را به عنوان جشن آیین باروری و وداع با زمستان سخت و تاریک جشن می گرفتند. در آن دوران، این جشن پیوندی تنگاتنگ با اعتدال بهاری (Spring Equinox) داشت.

محور اصلی این آیین باستانی، خورشید بود. اسلاوهای باستان خورشید را به عنوان نمادی از زندگی، گرما و باروری می پرستیدند. به همین دلیل است که پختن بلینی (блины) - نان های نازک و گرد که یادآور قرص خورشید هستند - به مهم ترین نماد خوراکی این جشن تبدیل شد.

با ورود مسیحیت به روسیه، کلیسای ارتدوکس نتوانست این جشن محبوب مردمی را حذف کند؛ بنابراین تصمیم گرفت آن را در تقویم دینی خود ادغام کند. ماسلنیتسا به عنوان فرصتی برای مردم فراهم شد تا پیش از آغاز روزه سنگین و پرهیزهای سخت، دلخوشی ها، دیدارها و شادی های مجاز را تجربه کنند و از خطاهای یکدیگر در روز یکشنبه بخشش (Прощёное воскресенье) طلب کنند.

بلینی (Блины): شاهکار culinary ماسلنیتسا

هیچ بحثی درباره ماسلنیتسا بدون ذکر بلینی کامل نمی شود. بلینی پزی یک هنر خانوادگی و سنتی در روسیه است. این پنکیک های نازک و طلایی رنگ با آرد، شیر یا آب، مخمر و تخم مرغ تهیه می شوند و روی ماهیتابه داغ پخته می شوند.

در فرهنگ روس، بلینی نماد خورشید گرمابخش بهار است. در روزهای جشن ماسلنیتسا، خانواده ها مقدار زیادی بلینی می پزند و از مهمانان پذیرایی می کنند. بلینی معمولا با مواد مختلفی سرو می شود


آیین ها و روزهای هفتگانه ماسلنیتسا

جشن ماسلنیتسا یک هفته کامل به طول می انجامد و هر روز از این هفته دارای نام، فلسفه و آیین خاص خود است. سنت های مردمی برای هر روز این هفته برنامه ریزی مشخصی دارند:

  • دوشنبه (دیدار و استقبال): ساخت آدمک حصیری ماسلنیتسا (Чучело Масленицы) که نماد زمستان است، شروع پخت بلینی و فرستادن اولین بلینی برای فقرا به یاد مردگان.
  • سه شنبه (بازی ها): روز مسابقات، بازی های برفی، سوارکاری و جمع شدن جوانان برای پیدا کردن شریک زندگی.
  • چهارشنبه (مهمانی دندان شیرین): دامادها به خانه مادرزن می روند تا بلینی های معروف او را بخورند و محبت خانواده همسر را جلب کنند.
  • پنجشنبه (اوج جشن): آغاز جشن های عمومی بزرگ، دعواهای ساختگی برفی، رقص و پایکوبی در میادین شهر و روستا.
  • جمعه (عصر مادرزن): این بار نوبت مادرزن است که به همراه خویشاوندان به خانه داماد برود و بلینی بخورد.
  • شنبه (میهمانی خواهرشوهر): عروسان از خواهران همسر و خویشاوندان او پذیرایی می کنند.
  • یکشنبه (بخشنده و پایان جشن): اوج و پایان ماسلنیتسا. مردم از یکدیگر به خاطر خطاهای گذشته حلالیت می طلبند (روز بخشش). در پایان روز، آدمک حصیری ماسلنیتسا در آتش سوزانده می شود تا خاکستر آن به باروری زمین در بهار کمک کند.

اهمیت ادبی و هنری ماسلنیتسا در فرهنگ روسیه

جشن ماسلنیتسا جایگاه ویژه ای در ادبیات کلاسیک روسیه دارد. نویسندگان بزرگی چون الکساندر پوشکین، نیکلای گوگول، لئو تولستوی و آنتوان چخوف در آثار خود به توصیف این جشن، فضای پرشور خیابان ها، سورتمه سواری ها و سفره های رنگین ماسلنیتسا پرداخته اند. در نقاشی های هنرمندان برجسته روس مانند بوریس کوستودیف (Борис Кустодиев)، رنگ های شاد، شور و زندگی روستایی و شهری در ایام ماسلنیتسا به تصویر کشیده شده است که منبع پژوهشی بی نظیری برای تاریخ نگاران فرهنگی محسوب می شود.

جمع بندی

جشن ماسلنیتسا فراتر از یک رویداد تقویمی یا مراسمی صرفا خوراکی است. این جشن، بازتابی از روح تاب آور مردم روسیه در برابر سرمای سخت زمستان و امید عمیق آن ها به تولد دوباره طبیعت، روشنایی و بهار است. مطالعه و شناخت چنین آیین هایی، درک زبان روسی، متون ادبی و لایه های پنهان فرهنگ اسلاوی را برای علاقه مندان به مطالعات روسیه بسیار عمیق تر و معنادارتر می سازد.