محقق حلی

جعفر بن حسن حلی معروف به محقق حلی متوفای 676 ق است. از فقهیان نامدار پس از شیخ طوسی است که فقه شیخ طوسی را تکامل بخشید و در مقابل انتقادهای ابن ادریس به دفاع از نظرات شیخ پرداخت.

از اساتید معروف ایشان پدرشان حسن بن یحیی و محمد بن جعفر معروف به ابن نما میتوان نام برد.

کتابهایی ایشان تالیف کرده است از جمله کتاب شرایع الاسلام که در فقه است و کتاب دیگر کتاب المختصر النافع است؛ ایشان کتابی دیگر در شرح این کتاب نوشته شد به اسم المعتبر فی شرح المختصر. در علم اصول نیز کتاب معارج الاصول را تالیف کرده است و در علم منطق نیز کتاب الکهنه از تالیفات او است.

ابن داوود در کتاب الرجال خود از محقق حلی با عناوین محقق، مدقق، یگانه زمان خود و ... یاد کرده است.

محقق حلی تبویب جدیدی را در فقه ارائه کرد که در کتاب شرایع الاسلام ظهور کرد و تا به امروز هم همان تبویب مبنای کار فقها بوده است.

از شاگردان ایشان میتوان از حسن بن ابی طالب بن ابی المجد یوسفی معروف به فاضل ابی است نام برد که کتاب کشف الرموز را در شرح مختصر النافع ایشان نوشته است. این کتاب موسسه نشر اسلامی در دو جلد چاپ کرده است.

منابع:

معجم رجال الحدیث سید ابوالقاسم خویی جلدپنجم صفحه29

الرجال ابن داوود ص62