بررسی کاربرد دی اکسید تیتانیوم و سیلیکافیوم در المان های بتنی استفاده شده در صنعت نمای ساختمان برای بررسی خاصیت خودتمیزشوندگی بتن در معرض آلودگی هوای زیاد و تاثیرات منظر زیست محیطی آن
Publish place: National Conference on Health and Environment
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 572
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFHE01_056
تاریخ نمایه سازی: 27 خرداد 1399
Abstract:
خود تمیز شوندگی فوتو کاتالیتیک، یکی از مهم ترین موارد استفاده از نانو تکنولوژی در صنعت ساختمان است. آلودگی های طبیعی و صنعتی مثل Nox، مونوکسید کربن، VOC ها، کلروفنول ها و آلدهید های ناشی از اتومبیل ها و پساب های صنعتی، در اثر فوتوکاتالیزر و به کمک کاتالیزر بسیار فعال نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تجزیه می شوند. افزودنی ها موجود برای بتن همیشه تمامی مشخصات بتن را بهبود نمی بخشد. نانو فناوری نشان داده است که قابلیت بهبود عملکرد بتن را به صورت همه جانبه دارد. در این مقاله به بررسی تاثیر استفاده از سیلیکافیوم و دی اکسید تیتانیوم در افزایش یا کاهش رنگ ناشی از آلودگی های محیط زیستی برسطوح قطعات پیش ساخته بتنی در نمای معماری سازه های بتنی پرداخته شده است. برای نمونه هایی که حاوی سیلیکافیوم هستند، افزودن TiO2 به کاهش رنگ ناشی از آلودگی های محیط زیستی برسطوح قطعات پیش ساخته بتنی منجر شده است. در این مقاله از متیلن به عنوان ماده آلوده کننده سطح بتن با رنگ آبی و از رودامین B به عنوان ماده آلوده کننده سطح بتن با رنگ صورتی و از دوده به عنوان ماده آلوده کننده سطح بتن با رنگ مشکی استفاده شده است. بهترین نتایج از نمونه با 5 درصد TiO2 به دست آمده است. برای تاثیر استفاده TiO2 برکاهش رنگ ناشی از آلودگی های محیط زیستی برسطوح قطعات پیش ساخته بتنی، سه طرح با درصدهای صفر و 2/5 و 5 درصد TiO2 به جای سیمان در طرح اختلاط استفاده شد. نتایج بهتری با نمونه به مقدار 2/5 و 5 درصد TiO2 در مقایسه با نمونه بدون افزودن دی اکسید تیتانیوم بدست آمد. نتایج نشان می دهد که TiO2 پتانسیل زیادی برای بهبود خواص محیط زیستی نمای بتنی ساختمان ها در شهرهای در معرض آلودگی زیاد از نظر نظافت و تمیزشوندگی سطح بتن را دارد.
Keywords:
Authors
سیده فاطمه خوشکلام سلیماندارابی
گروه مهندسی معماری، دانشکده معماری، دانشگاه آزاداسلامی واحد نور، نور
راحله رستمی
گروه مهندسی معماری، دانشگاه آزاداسلامی واحد ساری، ساری
مهدی نژادنادری
گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، تنکابن