بررسی اثرات دور آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد

این آزمایش به منظور تنظیم زمان آبیاری گیاه کنجد در مناطق عمده کشت (بوشهر، داراب و جیرفت) با استفاده از تشت تبخیر به صورت ملی در دو سال زراعی ‮‭1388-89‬ و ‮‭1389-90‬ در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آبیاری شامل I0 (دورآبیاری براساس عرف زارع)، I1 (دور آبیاری بر اساس ‮‭90‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A)‬، I2 (دور آبیاری بر اساس ‮‭120‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A)‬، I3 (دور آبیاری بر اساس ‮‭150‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A)‬، I4 (دور آبیاری بر اساس ‮‭180‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A )‬، I5 (دور آبیاری بر اساس ‮‭90‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A ‬تا شروع گلدهی و ‮‭180‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A ‬بعد از شروع گلدهی) و I6 (دور آبیاری بر اساس ‮‭180‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A ‬تا شروع گلدهی و ‮‭90‬ میلی متر تبخیر تجمعی از تشت کلاس ‭A ‬بعد از شروع گلدهی) بودند. نتایج نشان داد که کنجد در تمام نقاط اجرای طرح تا قبل از گلدهی حساسیت زیادی به تنش آبی ندارد و میصتوان با دور ‮‭180‬ میلی متر تبخیر از تشت آبیاری انجام داد اما با فرا رسیدن موعد گلدهی، آبیاری با این دور باعث کاهش شدید عملکرد شده و آبیاری میصبایست بر اساس ‮‭90‬ میلی متر تبخیر از تشت صورت گیرد. در بوشهر آبیاری با میانگین دور 4 روز مطابق عرف زارع‭(I‬0) بالاترین کارایی مصرف را دارا بود و پس از آن تیمارهای I6، I2 وI1 قرار داشتند. بالاترین کارایی مصرف آب در داراب در تیمار I6 و در جیرفت در تیمارهای I6، I0 و I1 اتفاق افتاد. کلید واژه: کنجد، تشت تبخیر ، کارایی مصرف آب و دور آبیاری