بررسی فاکتورهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مقاوم به شوری در گیاهان علوفه ای منتخب مناطق شور ایران
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
Language: Persian
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
Document ID: R-1093174
Publish: 16 February 2019
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
View: 209
Pages: 114
Publish Year: 1391
نسخه کامل Research منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
Abstract:
شوری بعد از تنش خشکی یکی از مهمترن تنش ها غیر زنده محدود کننده رشد و نمو گیاهان در جهان محسوب می شود. شناخت مکانیسم های تحمل به شوری کمک به توسعه گیاهان متحمل می کند. بدین منظور آزمایش گلخانه ای جهت بررسی فاکتورهای فیزیولوژیک و بیوشیمیایی تحمل به شوری بر رو گیاهان علوفه ای مناطق شور و مرتعی ایران در پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران صورت گرفت. گیاهان: Bromous confines، Festuca ovina Festuca arundinacea، H ordeum vulagre Var. Afzal Agroperon elongatum، بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در 3 تکرار و 6 سطح مختلف شوری شامل (50 0، 100، 150، 200، و 250 میلی مولار کلرید سدیم) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تیمار شوری در مرحله انتهای رشد رویشی و به صورت تدریجی اعمال گردید و نمونه برداری از اندام های هوایی پس از 21 روز (درانتهای مرحله پنجه زنی) از اعمال تیمارها صورت گرفت. صفات وزن تر و خشک، محتوای نسبی آب برگ، پتانسیل آب برگ، کلروفیل a، b و کارتنویید، غلظت یون ها، میزان پرولین و قندهای محلول، پروتیین و آنزیم های آنتی اکسیدانتی اندازه گیری شدند. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین مقدار کاهش وزن تر وخشک نسبت به شاهد برای تمام گیاهان در سطح 250 میلی مولار NaCl رخ داد. وزن خشک در گیاه F.ovina با 80 درصد کاهش نسبت به گیاه شاهد خود بیشترین مقدار کاهش را دارا بود و بعد از آن به ترتیب در گونه های B.confines، A.elongatum، F.arundinacea و H.afzal قرار گرفتند که به میزان ،51 ،27 42 و 14/5 درصد را نشان دادند. محتوای نسبی آب برگ و پتانسیل آب برگ با افزایش سطوح شوری در تمام گونه هاکاهش معنی دار پیدا کردند. تغییرات غلظت کلروفیل کل، a، b و کارتنویید در گونه ها مورد تحقیق یکسان نبوده اما در برخ از گونه هامانند F.arundinacea و A.elongatum با افزایش شوری تغییرات معنی داری در غلظت کلروفیل و کارتنویید مشاهده شد. میزان سدیم در رقم H.afzal به دلیل داشتن روابط شبه هالوفیتی به طور معنی داری نسبت به دیگر گونه های مورد آزمایش افزایش یافت. میزان پتاسیم با افزایش نمک در تمام گونه ها و رقم مورد آزمایش کاهش نشان داد. همچنین سطوح پرولین و قند های محلول همچون ساکاروز، گلوکز و فروکتوز در گونه های F.ovina و B.confines نسبت به رقمH.afzal، گونه های F.arundinacea و A.elongatum افزایش معنی داری یافته بود. تغییر معنی داری در سطوح ساکاروز در گونه هایB.confines و F.ovina مشاهده شد که این روند در F.ovina به طور کلی کاهشی بود. در مورد پروتیینهای محلول برگ افزایش شوری باعث افزایش معنی دار میزان پروتیین در تمامی گونه ها یافته است. همچنین با افزایش شوری فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز (APX) در تمامی گونه ها افزایش معنی داری از خود نشان داد، که این افزایش در رقم H.afzal و F.arundinacea شدیدتر بوده است. سطوح فعالیت آنزیم کاتالاز(CAT) در تمام گونه ها افزایش معنی دار یافت و فعالیت آنزیم پراکسیداز(POD) نیز روند افزایشی داشته است و تنها در گونه F.ovina بعد از سطح 100 میلی مولار روند کاهشی شده و این کاهش در سطح 250 میلی مولار معنی دار نیز بود. در نتیجه گیری کلی از این آزمایش مشخص شد که به ترتیب تحمل به شوری، رقم H.afzal در مرتبه اول و سپس گونه های F.arundinacea، A.elongatum، B.confines و در انتها F.ovina قرار گرفته است. واژه های کلیدی: گیاهان علوفه ای، مکانیسم های فیزیولوژی، مکانیسم های بیوشیمیایی، تحمل به شوری