بررسی فراوانی و علل خوددرمانی در دانشجویان پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال ۱۳۹۸
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 383
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-63-3_015
تاریخ نمایه سازی: 17 آذر 1399
Abstract:
مقدمه: خوددرمانی یک مسئله مهم بهداشتی است که شیوع آن در حال افزایش است و سلامت افراد مختلف جامعه به ویژه جوانان را تهدید میکند. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و علل خوددرمانی در دانشجویان پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال ۱۳۹۸ انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر توصیفی بر روی ۲۹۶ نفر از دانشجویان پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، انجام شد. نمونهها به صورت سرشماری انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامهای مشتمل بر ۲۸ سؤال جمعآوری گردیدند. دادهها با استفاده از آزمونهای مجذور کای، تی مستقل و فیشر تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: ﺷﯿﻮع ﺧﻮددرﻣﺎﻧﯽ در داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن پیراپزشکی رﻓﺴﻨﺠﺎن ۴/۷۶% بود و میزان خوددرمانی در طی دوران تحصیل در دانشگاه افزایش مییافت (۰۰۲/۰=p). شایعترین بیماری که منجر به استفاده از دارو بدون تجویز پزشک میشد بیماری گوارشی ۷/۲۸%، ﺷﺎﯾﻊﺗﺮﯾﻦ داروی اﺳﺘﻔﺎده شده ﻣﺴﮑﻦ (۶/۶۱%) و ﻋﻤﺪهﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ داروی ﻣﺼﺮﻓﯽ، ﻗﺮص (۹/۶۷%) ﺑﻮد. ﺷﺎﯾﻊﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﺖ ﺧﻮددرﻣﺎﻧﯽ، ﺗﺠﺮﺑه قبلی ﻣﺼﺮف دارو ﺑﯿﺎن گردید.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد شیوع خوددرمانی در دانشجویان پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در حد بالایی بود. پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی مداوم جهت کاهش این رفتار نادرست و عوارض ناشی از آن تدوین گردد.
Keywords:
Authors
فاطمه السادات خادم
دانشجوی کارشناسی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
مریم هادوی
گروه بیهوشی، دانشکده پیراپزشکی، مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
غلامحسین آقا بزرگی
استادیار، بخش ریاضی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران