اندازه گیری و ارزیابی خطر آرسنیک غیرآلی و توتال در برنج های ایرانی

آرسنیک یک شبه فلز سمی است که سرطانزا بودن آن اثبات شده و سمی ترین گونه آن آرسنیک غیرآلی است. بیشترین میزان مواجهه انسان با iAs به صورت خوراکی و بهویژه برنج است. تحقیقات در این زمینه نشان دهنده آن است که غلظت آرسنیک در برنج بیش از حدمجاز است و طبق ارزیابیهای خطر انجام شده ریسک سرطان زایی بالایی وجود دارد. هدف از این پژوهش اندازه گیری غلظت آرسنیک غیرآلی و توتال در برنج های ایرانی و محاسبه سهم خطر((HQ، ریسک سرطان زایی((CR و بیشینیه مجاز میزان مصرف روزانه((NTMDI در بزرگسالان و کودکان در کشور ایران است. غلظت آرسنیک توتال و غیرآلی در 11 نمونه برنج با کمک دستگاه جذب اتمی و ICP/MS اندازه گیری شد و داده ها پس از کنترل آماری برای انجام محاسبات مربوط به ارزیابی خطر استفاده شدند. HQ برای کودکان بالاتر از یک است که خطر ابتلا به بیماریهای غیر سرطانی حاصل از مواجهه با آرسنیک را افزایش میدهد، ریسک سرطان زایی، هم برای بزرگسالان و هم برای کودکان بیش از حد مجاز بوده و NTMDI که باید درصدی از PTWIباشد، بیش از آن بود. میتوان برای جلوگیری از تجمع آرسنیک در خاک و ورود و ذخیره آن در برنج از روشهای مختلفی همچون افزودن سیلیکون به خاک، شستشوی بیشتر دانه های خام برنج و... استفاده کرد تا ریسک سرطانهایی همچون ریه و پوست که مواجهه با آرسنیک در آن ها نقش دارد و بیماریهایی همچون التهاب سیستم تنفسی، دیابت و... را کاهش داد.

Keywords:

برنج ایرانی , آرسنیک غیرآلی , HQ , CR , NTMDI