یکی از رویکردهای اساسی درتبیت دینی درمیان رویکردهای مختلف
رویکرد عقلانی است این پرسش همیشه پیش روی صاحبنظران حوزه تربیت و به ویژه
تربیت دینی وجود داشته است که بهترین رویکرد به ترتیب دینی کدام است ؟
رویکرد عقلانی بهتربیت دینی دارای موافقان و مخالفانی است که هرکدام ادله خاص خود را عرضه می کنند مخالفان براین باورند که
تربیت دینی به اقتضای دینی بودن فعالیت موردنظر نمی تواند برمبنایی استوار شود که به عقلانیت تاکید می کند چرا که ملاک داوری از منظر عقل غیر از ملاک داوری درشرع است و این دو منظر متناقض نما هستندو نگاه عقلانی به
تربیت دینی مانع فهم و پیشبرد اهداف این نوع تربیت است این مقاله با طرح چالشهای مذکور و تحلیل ادله موافقان و مخالفان این رویکرد به قابلیت ها و کاستی های این رویکرد درحوزه ورود به
تربیت دینی می پردازد