بررسی تاثیر گادولینیوم بر فاکتور افزایش دز پرتوهای ایکس و پرتوی گامای حاصل از شتاب دهنده خطی الکترون
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 117
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RSM-10-2_004
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1402
Abstract:
هدف از پرتودرمانی، بیشینه نمودن دز اعمال شده به تومور و در عین حال کمینه کردن دز در بافت های سالم مجاور است. یک رویکرد جدید برای دستیابی به این هدف، استفاده از موادی با عدد اتمی بالا برای نشاندار کردن ناحیه تومور است. در این مطالعه، از گادولینیوم بدین منظور، استفاده شده است. در بخش عملی تحقیق از چشمه ی گامای MV ۶ شتاب دهنده خطی الکترون واقع در بیمارستان میلاد اصفهان و فانتومی مکعب شکل حاوی آب استفاده شد. ناحیه آشکارساز که محل قرارگیری فیلم های گاف کرومیک است، مکعب مستطیلی از جنس پلکسی گلاس است که محل فرضی تومور و بافت های سالم در دو طرف آن است و در داخل فانتوم قرار می گیرد. غلظت های مختلفی از گادولینیوم به ناحیه تومور تزریق و فاکتور افزایش دز (DEF) در نواحی مختلف آشکارساز بررسی شد. با استفاده از بسته ی نرم افزاری Geant۴، فانتوم و آشکارساز شبیه سازی گردید. فاکتور افزایش دز در نواحی مختلف آشکارساز، برای چشمه پرتوهای ایکس کم انرژی، پرتوهای گامای MeV ۲ (انرژی میانگین شتاب دهنده خطی الکترون) و طیف انرژی فوتون های حاصل از شتاب دهنده خطی MV ۶ و برای غلظت های مختلف گادولینیوم محاسبه شد. بررسی نشان می دهد فاکتور افزایش دز با افزایش غلظت گادولینیوم افزایش می یابد. انرژی بهینه برای فاکتور افزایش دز در همه غلظت های گادولینیوم در حدود keV ۷۰ به دست می آید و با افزایش انرژی فوتون ها اثر آن کاهش پیدا می کند. در طیف انرژی MV ۶ شاهد نوساناتی در مقدار DEF برای غلظت های مختلف گادولینیوم هستیم که علت آن وجود طیف انرژی پایین و بالای انرژی فوتون است.
Keywords:
Authors
محبوبه هادیان جزی
گروه فیزیک، دانشگاه پیام نور واحد تهران، تهران
مهدی صادقی
گروه فیزیک پزشکی، دانشکده فیزیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران
محمدرضا قاسمی
پژوهشکده فیزیک و شتابگرها، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران، تهران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :