تهیه بیوپلیمر بر پایه آگار استخراج شده از جلبک قرمز Acanthophora خلیج فارس و ارزیابی خواص آن

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 108

This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IFST-19-5_005

تاریخ نمایه سازی: 11 دی 1402

Abstract:

در میان پلیمرهای زیستی مختلف مورد استفاده برای تهیه فیلم ، پلی ساکاریدها به دلیل فراوانی و غیر سمی بودن به عنوان اجزای اصلی فیلم به شمار می آیند. مخلوط آگار با سایر پلیمرها مانند PVA، خواص مکانیکی و زیست تخریب پذیری کامپوزیت های زیستی بهبود می بخشد. هدف اصلی این پژوهش ساخت بیوپلیمر به منظور کاربرد در صنایع بسته بندی با آگار استخراج شده از ماکروجلبک Acanthophora در ترکیب با پلیمر صنعتی پلی ونیل الکل و گلیسرول است. برای ساخت بیوپلیمر آگار، در ابتدا بهینه سازی استخراج پلیمر آگار از ماکروجلبک با روش سدیم هیدروکسید/ گرمادهی انجام ودر مرحله بعد سنجش ترکیبات محلول آگار استخراجی صورت گرفت. سپس برای ساخت کامپوزیت زیستی با روش قالب گیری از گلیسرول (۳۰ درصد وزنی-وزنی) و پلیمر PVA (۲۵ درصد وزنی-وزنی) استفاده شد. نتایج نشان داد که بازده استخراج برای روش پیش تیمار سدیم هیدروکسید/گرمادهی ۱۵ درصد است. آزمون سنجش میزان کل ترکیبات فنلی محلول آگار استخراج شده نشان داد که میزان ترکیبات فنولی محلول آگار ۰۰۴/۰ ± ۰۷۷/۰ بر حسب میلی گرم اسید گالیک/ گرم آگار و میزان پروتئین محلول آگار استخراج شده، حاوی ۰۱۹/۰ ± ۰۴۰/۰ پروتئین بر حسب میلی گرم/میلی لیتر آگار است. نتایج آزمون کشش بیانگر این بود که افزودن گلیسرول به آگار باعث افزایش انعطاف پذیری و افزودن پلیمر PVA باعث افزایش در میزان استحکام کششی و بهبود خواص فیزیکی نظیر افزایش درجه تورم، کاهش درصد حلالیت در آب فیلم های زیستی برپایه آگار می شود. در نهایت نتایج، استفاده از این پوشش ها جهت بسته بندی میوه و سبزیجات در مناطق گرمسیری با افزایش طول عمر مفید آن ها به مدت حداقل تا ۵ روز در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد تایید می کند.

Authors

پریسا دیانت

گروه زیست شناسی دریا،دانشگاه علوم و فنون دریا، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

مهدی حاجی عبدالرسولی

گروه مهندسی شیمی،دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

مرتضی یوسف زادی

گروه زیست شناسی،دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم،قم،ایران

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
  • Abdullah, A.H.D., Fikriyyah, A.K., Putri, O.D., & Asri, P.P.P. (۲۰۱۹). ...
  • Basumatary, K., Daimary, P., Das, S.K., Thapa, M., Singh, M., ...
  • Hernández, V., Ibarra, D., Triana, J.F., Martínez-Soto, B., Faúndez, M., ...
  • Hong, S.-I., Cho, Y., & Rhim, J.-W. (۲۰۲۱). Effect of ...
  • Nguyen, T.T., Nguyen, T.-T.H., Pham, B.-T.T., Van Tran, T., Bach, ...
  • Wongphan, P., & Harnkarnsujarit, N. (۲۰۲۰). Characterization of starch, agar ...
  • Yusoff, N.H., Pal, K., Narayanan, T., & de Souza, F.G. ...
  • نمایش کامل مراجع