حساسیت ده رقم توت فرنگی به تنش شوری در شرایط کشت گلخانه ای
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 87
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GHV-3-2_001
تاریخ نمایه سازی: 26 دی 1402
Abstract:
گیاهان توت فرنگی با محلول غذایی هوگلند، که با افزودن نمک طعام هدایت الکتریکی آنها تنظیم و برابر با ۴۵/۱، ۳۸/۳، ۵۳/۴ و ۹۵/۵ دسیزیمنس بر متر بود، به مدت پنج ماه تغذیه شدند. برای آبیاری تیمار شاهد از محلول غذایی هوگلند بدون افزودن نمک طعام استفاده شد. شوری باعث کاهش رشد و عملکرد در گیاه توتفرنگی شد. با این حال، مقدار کاهش بر اساس نوع رقم متفاوت بود. به عنوان مثال، در هدایت الکتریکی ۳۸/۳ دسیزیمنس بر متر، در رقمهای کاماروسا، چندلر و سلوا، وزن خشک شاخساره به ترتیب ۴۲، ۴۵ و ۴۸ درصد پایینتر از شاهد بود. عملکرد توتفرنگی در رقم کوئینالیزا و میشنری در شوری ۵۳/۴ دسیزیمنس بر متر به میزان ۵۴ درصد کاهش یافت. نتایج نشان داد که رقمهای آروماس، پاروس، کاماروسا و کردستان نسبت به تنش شوری متحمل بودند؛ در حالی که رقمهای کوئینالیزا و میشنری نسبت به تنش شوری حساستر بودند. رقمهای پاجرو، گاویوتا، سلوا و چندلر نسبت به تنش شوری به طور نسبی متحمل بودند.
Keywords:
Authors
ابراهیم لطیفی خواه
دانشجوی سابق دکتری علوم باغبانی، گرایش میوه کاری بخش علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات
سعید عشقی
استاد بخش علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
علی قرقانی
دانشیار بخش علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
فاطمه رزاقی
استادیار بخش مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز