کشاورزی حفاظتی سامانه ای هوشمند با رویکرد طبیعت نگر در برابر مخاطرات اقلیمی

Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 193

متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

RWCS13_084

تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1403

Abstract:

مقدمه تشدید خاکورزی در کشاورزی با هدف افزایش عملکرد محصولات کشاورزی انجام شده است. اما این امر باعث تخریب اراضی کشاورزی و منابع طبیعی عمیق شده است. در کشاورزی دیم با توجه به بارندگی کم و نامنظم، دوره های خشک مکرر و خشکسالی، اگر از بارندگی و منابع ورودی مواد مغذی خاک به طور موثر استفاده شود، پتانسیل بازده محصول وجود دارد. هدف اصلی در تحقیقات خاک، بازنگری در اکوسیستم های کشاورزی به منظور دستیابی به روش های پایدار تولید و سودآوری است که عالوه بر تامین معیشت خانوارها، حفاظت از منابع طبیعی را به بهترین شکل در دستور کار قرار دهد. در این راستا، کشاورزی حفاظتی یک روش جایگزین است که حفاظت را در کشاورزی ادغام می کند و آن را احیاکننده، حفاظت کننده و انعطاف پذیر نسبت به کشاورزی مرسوم می کند. از آنجاییکه در شرایط دیم مهمترین عامل محدود کننده عملکرد، آب است. یکی از راه های کاهش تبخیر از سطح خاک و افزایش بهره وری مصرف آب، نگهداری بقایای گیاهی در سطح خاک است. بنابراین با کشاورزی حفاظتی، گیاه به دلیل نگهداری بقایای گیاهی در سطح خاک حداکثر استفاده را از رطوبت می برد. حفظ رطوبت خاک در کشاورزی حفاظتی در مقایسه با خاکورزی مرسوم، به ویژه در زمین های دیم، در فصل رشد و در زمان هایی که بارندگی کم است، می تواند بسیار مفید باشد وجود پوشش کاه و کلش همچنین موجب می شود که اثرات منفی تابش مستقیم خورشید به خاک کاهش یابد و فرسایش مستقیم خاک توسط قطرات با ران تا حدی کنترل شود، پدیده فشردگی خاک کمتر و رواناب کاهش پیدا کند و در نتیجه از هدر رفتن عناصر غذایی خاک جلوگیری شود. مواد و روش ها پژوهش حاضر با هدف تاثیر روش های کشاورزی مرسوم و حفاظتی بر ذخیره رطوبت خاک در الیه های مختلف خاک طی مراحل حساس نیاز آبی گندم در مزارع دیم شهرستان آق قلا، استان گلستان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی طی سال های ۴۰۲-۴۰۱ انجام پذیرفت. تیمارهای مورد بررسی شامل: T۱ (خاکورزی مرسوم (دیسک+ چیزل) و کشت گندم) T۲ (سال اول بی خاکورزی + حفظ بقایا+ بدون تناوب و کشت گندم) T۳ (سال دوم بی خاکورزی + حفظ بقایا+ بدون تناوب و کشت گندم) T۴ (سال دوم بی خاکورزی + حفظ بقایا+ تناوب) و T۵ (سال سوم بی خاکورزی + حفظ بقایا+ تناوب) بود که برای تعیین درصد رطوبت وزنی، نمونه ها از دو عمق ۱۰-۰ و ۳۰-۱۰ سانتیمتری در طی دو مرحله رشدی اواسط پنجه زنی و دانه بندی بصورت مرکب پس از برداشت با اوگر و انتقال به ظروف آلومینیومی مخصوص، توزین و به مدت ۲۴ ساعت در دمای ۱۰۵ درجه سانتیگراد در آون نگهداری و مجددا توزین و درصد رطوبت وزنی خاک محاسبه شد.

Authors

محمدمهدی میرزایی

دانشجوی دکتری، گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

فائزه زعفریان

دانشیار، گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

محمداسماعیل اسدی

استادیار و پژوهشگر بین المللی خاک و آب و کشاورزی حفاظتی، تحقیقات فنی مهندسی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

سمانه محضری

دانش آموخته ی دکتری، گروه علوم خاک، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران