مقایسه اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب با طرحواره درمانی هیجانی بر نیرومندی من، هیجان ابراز شده و شفقت خود در افراد مبتلا به اضطراب سلامت
Publish place: Iranian Journal of Psychiatric Nursing، Vol: 13، Issue: 5
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 10
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPN-13-5_004
تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1404
Abstract:
مقدمه: افراد مبتلا به اضطراب سلامت عمدتا از ضعف در نیرومندی من، هیجانات ابراز نشده و کاهش شفقت به خود در رنج هستند. بر همین اساس هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب با طرحواره درمانی هیجانی بر نیرومندی من، هیجان ابراز شده و شفقت به خود افراد مبتلا به اضطراب سلامت بود.
روش کار: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. کلیه افراد مبتلا به اضطراب سلامت مراجعه کننده به کلینیک های روان شناسی و اعصاب و روان منطقه ۵ تهران در بهار سال ۱۴۰۳ شمسی، جامعه این مطالعه را تشکیل می دادند. با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه، ۳۰ نفر از این افراد به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. این افراد به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. گروه آزمایش اول درمان روان پویشی فشرده و کوتاه مدت با رویکرد تعدیل کننده اضطراب بر مبنای نظریه روان پویشی مک کالوگ (۲۰۰۳) را در ۱۲ جلسه ۷۰ دقیقه ای و گروه آزمایش دوم پروتکل طرحواره درمانی هیجانی مبتنی بر کتاب طرحواره درمانی هیجانی لیهی (۲۰۱۸) را در ۱۰ جلسه ۲ ساعته دریافت کردند. آزمودنی ها در هر سه گروه در ابتدا و انتهای پژوهش به پرسشنامه نیرومندی من مارک استروم و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه هیجان ابراز شده کول و کازاریان (۱۹۸۸) و فرم کوتاه مقیاس شفقت بر خود ریس و همکاران (۲۰۱۱) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تعقیبی برونفرونی استفاده شد. داده ها در سطح معنی داری ۰۵/۰ و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ تحلیل شدند.
یافته ها: تفاوت دو گروه آزمایش و گروه کنترل در میزان هر سه متغیر نیرومندی من (۰۰۱/۰p<)، هیجان ابراز شده (۰۰۱/۰p<) و شفقت به خود (۰۰۱/۰p<) در مرحله پس آزمون معنی دار بود. با این حال روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب تاثیر بیشتری بر نیرومندی من (۰۰۱/۰p<) داشت و طرحواره درمانی هیجانی بر افزایش هیجان ابراز شده موثرتر بود (۰۰۱/۰p<). میان دو مداخله مذکور از نظر اثربخشی بر متغیر شفقت به خود تفاوت معناداری یافت نشد (۰۵/۰p>).
نتیجه گیری: به صورت کلی می توان نتیجه گرفت که درمان روان پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب بر نیرومندی من افراد مبتلا به اضطراب سلامت موثرتر است و طرحواره درمانی هیجانی در افزایش هیجانات ابراز شده آن ها تاثیر بیشتری دارد. در نهایت این دو درمان از نظر تاثیرگذاری بر شفقت به خود افراد مبتلا به اضطراب سلامت تفاوتی ندارند.
Keywords:
Ego Strength , Emotional Schema Therapy , Expressed Emotion , Health Anxiety , Self-Compassion , Short-Term Anxiety-Modifying Dynamic Psychotherapy. , اضطراب سلامت , روان درمانی پویشی کوتاه مدت تعدیل کننده اضطراب , شفقت خود , طرحواره درمانی هیجانی , نیرومندی من , هیجان ابراز شده.
Authors
هلن مفتی زاده
گروه روان شناسی، واحد ورامین، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
الهام امیدی مقدم
گروه روان شناسی بالینی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
محمد علی گودرزی
استاد تمام گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
معصومه فتحی
گروه روان شناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
طیبه سی سختی
گروه روان شناسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :