روا سازی مدل شبیه ساز آموزشی رایانه ای کارگاه های اجرایی معماری داخلی

پیشینه و اهداف: با بهره گیری از امکاناتی که فناوری در اختیار آموزش قرار داده است، می توان اثر کاستی های وضع موجود آموزش را حذف کرد یا به حداقل رساند. شبیه ساز آموزشی رایانه ای یکی از این فناوری ها به شمار می رود که از گذشته تاکنون در حوزه های مختلف کاربرد فراوانی دارد. در حال حاضر در رشته معماری داخلی به عنوان یک رشته پر متقاضی در آموزش های فنی و حرفه ای،کسب مهارت برای اجرای تزئینات داخلی توسط هنرجویان این رشته و جذب آن ها در بازار کار منوط به وجود کارگاه های مجهز، مواد و مصالح کافی و هنرآموزان خبره به همراه تمرین و تکرار فعالیت هاست. با توجه به کمبود برخی از مواد، مصالح و تجهیزات و تجربه اندک تعدادی از هنرآموزان، با استفاده از فناوری شبیه ساز رایانه ای به عنوان مکمل آموزشی می توان مشکلات موجود را مرتفع کرد. به منظور اثربخشی حداکثری شبیه ساز مورد نظر رواسازی مدل شبیه ساز ویژه کارگاه های دروس عملی این رشته ضروری است. هدف از انجام این پژوهش رواکردن مدل شبیه ساز آموزشی رایانه ای از طریق بررسی روابط میان مولفه های آن است.روش ها: این مطالعه از نوع مطالعات ترکیبی است که با شیوه سلسه مراتبی اکتشافی و در سه مرحله شامل اسناد پژوهی و دلفی، پیمایشی و همبستگی انجام شده است. جامعه آماری آن در مرحله اول، منابع مکتوب و الکترونیکی در حوزه آموزش، آموزش معماری داخلی و شبیه ساز رایانه ای و متخصصان، اساتید و کارشناسان حوزه معماری، معماری داخلی و تکنولوژی آموزشی است. در مراحل دوم و سوم جامعه آماری هنرآموزان رشته معماری داخلی هستند که در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ حداقل یکی از دروس کارگاهی این رشته را در پایه های دهم، یازدهم و یا دوازدهم آموزش می دهند. چک لیست مصاحبه  نیمه ساختاریافته و پرسش نامه محقق ساخت، ابزار مورداستفاده در این پژوهش است و ارزیابی مدل نیز با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شده است.یافته ها: یافته ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش خوبی برخوردار بوده (۰۰/۰RMSEA=، ۹۹۸/۰GFI=، ۰۰/۱CFI= ،۰۱۱/۲x۲=،۵۷۰/۰P-value=) و در مدل همه مسیرهای مستقیم معنادار است (۰۵/۰P<). همچنین کلیه مسیرهای غیرمستقیم واقع نمایی محتوای آموزشی مبتنی بر پداگوژی بر فرصت ها و تجارب متنوع یادگیری از طریق متغیرهای میانجی تعامل با هنرجو، ارزشیابی هنرجو، تکرارپذیری فعالیت ها، نظارت و راهبری هنرآموز، مدیریت محیط یادگیری و تناسب با توانمندی های هنرجو معنادار است.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان می دهد که مدل ارائه شده از روایی کافی برای طراحی شبیه ساز رایانه ای آموزشی دروس کارگاهی رشته معماری داخلی برخوردار است. در مدل از میان هشت متغیر، واقع نمایی محتوای آموزشی مبتنی برپداگوژی به عنوان متغیر مستقل از طریق متغیرهای میانجی تعامل با هنرجو، ارزشیابی هنرجو، مدیریت محیط یادگیری، نظارت و راهبری هنرآموز، تناسب با توانمندی های هنرجو و تکرارپذیری فعالیت ها بر ایجاد فرصت ها و تجارب یادگیری به عنوان متغیر وابسته اثر دارد. از بررسی روابط میان متغیرها در مدل و میزان اثر آن ها بر یکدیگر می توان این گونه نتیجه گرفت که بازنمایی فعالیت های کارگاهی در محیط شبیه سازی و نزدیکی تجربه های یادگیری به آنچه در واقعیت وجود دارد، احتمال انتقال تجارب یادگیری آن ها را به موقعیت های واقعی بیشتر می کند. در چنین محیطی لحاظ کردن توانایی های فیزیکی و ذهنی کاربران و متناسب سازی امکانات محیط با توانمندی های آن ها، امکان بهره گیری از فرصت ها و تجارب یادگیری موجود در محیط را افزایش می دهد. طراحی تمرین ها براساس محتوای آموزشی و سطوح مختلف هنرجویان، در کنار قابلیت تکرارپذیری آن ها و نقش نظارت و راهبری هنرآموز می تواند اثربخشی شبیه ساز را افزایش دهد. همچنین در محیط تعاملی شبیه ساز که فرایند یادگیری توسط هنرجو مدیریت شده و ارزشیابی نیز از امکانات آن باشد، هنرجو یادگیری فعال را تجربه خواهد کرد.

Keywords:

آموزش , شبیه ساز رایانه ای , معماری داخلی , مدل یابی , کارگاهی