مدلسازی و بهینه سازی سیکل تبرید ترکیبی تراکمی-اجکتوری با هدف بهبود ضریب عملکرد

سیکل تبرید اجکتوری به دلیل نداشتن قطعات متحرک و امکان استفاده از حرارت های اتلافی برای تولید سرمایش مورد توجه محققان است. سیکل اجکتوری ساده در مقایسه با سیکل تبرید تراکمی هزینه عملکرد پایین تری دارد. از طرفی ضریب عملکرد سیکل تبرید اجکتوری ساده از سیکل تبرید تراکمی پایین تر است. استفاده از ترکیب سیکل تبرید اجکتوری با سیکل تبرید تراکمی ضریب عملکرد سیکل اجکتوری را بهبود می بخشد در حالی که هزینه عملکرد پایین می ماند. در این مقاله یک سیکل تبرید اجکتوری-تراکمی مدلسازی و با استفاده الگوریتم ژنتیک بهینه سازی می گردد. دو تابع هدف هزینه سالیانه و بازده اگزرژی به عنوان توابع هدف انتخاب می شوند. همچنین سه مبرد برای سیکل تبرید اجکتوری و چهار مبرد برای سیکل تبرید تراکمی انتخاب می گردد. لذا ۱۲ زوج سیال به عنوان گزینه وجود دارند که بعد از تکرار بهینه سازی برای هریک از زوج سیالات، دو مبرد R۲۹۰ و R۱۲۳۳zd(E) به ترتیب برای سیکل تبرید تراکمی و سیکل تبرید اجکتوری انتخاب می شوند. نتایج تحلیل و بهینه سازی سیستم ترکیبی تبرید اجکتوری-تراکمی در این پژوهش نشان داد که بازده گرمایی این سیکل و بازده مکانیکی این سیکل است. این ضریب عملکرد (COP) بطور قابل ملاحظه ای بزرگ تر از ضریب عملکرد گزارش شده به وسیله ی سایر محققانی است که نتایج مدلسازی و تحلیل سیستم ترکیبی تبرید اجکتوری-تراکمی را در منابع علمی گزارش کرده اند.

Keywords:

سیکل تبرید اجکتوری , بهینه سازی , سیال کاری