بررسی سبک شناختی نثر مطبوعاتی دوره پیش از مشروطه و دوره مشروطه

تحول نثر مطبوعاتی ایران از دوره پیش از مشروطه به دوره مشروطه بازتابی از دگرگونی های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است. این پژوهش با روش تحلیل محتوایی کیفی ویژگی های دستوری، لغوی، ادبی و محتوایی چهار نشریه کلیدی وقایع اتفاقیه، دولت علیه ایران، صور اسرافیل و ملانصرالدین را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که نثر مطبوعاتی از زبانی رسمی، دیوانی و آرایه محور در دوره پیش از مشروطه به زبانی ساده، محاوره ای و طنزآلود در دوره مشروطه تحول یافت. این تغییر نقش مطبوعات را در دموکراتیزه کردن گفتمان عمومی و ترویج مفاهیم آزادی خواهی و عدالت طلبی برجسته کرد. محدودیت دسترسی به آرشیوهای کامل نشریات تحلیل را به نمونه های منتخب محدود کرده است. این مطالعه بر ضرورت بررسی پیوند زبان و تحولات اجتماعی در دوره های بعدی تاکید دارد.

Keywords:

نثر مطبوعاتی , انقلاب مشروطه , تحول , زبانی , سبک شناسی , روزنامه نگاری