مناسبات نسلی در رمان معاصر با تکیه بر رمان سمفونی مردگان عباس معروفی

رمان سمفونی مردگان عباس معروفی بازنمایی ژرفی از ستیز و گسست میان نسل ها در بستر جامعه ای است که میان سنت و تجدد گرفتار مانده است. این رمان مناسبات نسلی را نه در سطح روابط خانوادگی بلکه در سطحی نمادین و تمدنی کند؛ جایی که شکاف میان ارزش های پدر سالارانه و آرزوهای آزادی خواهانه نسل جوان به تعارضی بنیادین میان دو جهان بینی بدل می شود. معروفی در ساختار روایی چندلایه ی خود نشان می دهد که ناتوانی در گفت وگو میان نسل ها بازتابی از ناتوانی جامعه ایرانی در برقراری تعاملی سالم میان گذشته و حال است. از خلال این جدال مفهوم «مرگ» تبدیل به استعاره ای برای خاموشی اندیشه و نابودی هویت می شود گویی هر بار که نسل جدید امکان سخن گفتن می یابد، صدایی از گذشته آن را در خود می بلعد. در این چشم انداز سمفونی مردگان تنها داستان سقوط یک خانواده نیست؛ بلکه روایتی از فروپاشی پیوندهای فرهنگی و انتقال ناپذیری تجربه تاریخی است. مناسبات نسلی در این اثر بیانگر بحرانی عمیق در تداوم هویت فردی و جمعی است، بحرانی که در غیاب گفت وگو و در حضور سلطه، سکوت به مرگ معنوی نسل ها می انجامد.

Keywords:

سمفونی مردگان , عباس معروفی , جامعه , مناسبات نسلی