نقش تحمل پریشانی و اضطراب مرگ در پیش بینی سلامت روان سالمندان: راهبردهایی برای مشاوره پیشگیرانه در بحران ها

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تحمل پریشانی و اضطراب مرگ در پیش بینی سلامت روان سالمندان در دوران همه گیری کرونا و ارائه راهبردهایی برای مشاوره پیشگیرانه انجام شد. روش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان ساکن شهر مشهد در سال ۱۴۰۰ بود که از بین آنان ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های سلامت روان مثبت (لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷)، تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵)، اضطراب مرگ (تمپلر، ۱۹۷۰) و تعاملات اجتماعی (هوانگ و چن، ۲۰۱۹) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ترکیب متغیرهای تحمل پریشانی و اضطراب مرگ به طور معنی داری سلامت روان سالمندان را پیش بینی می کند (۰/۰۱ > p). همچنین، یافته ها حاکی از وجود یک همبستگی منفی و معنی دار بین اضطراب مرگ و سلامت روان سالمندان بود (۰/۰۱ > p). به عبارت دیگر، سالمندانی که اضطراب مرگ کمتری و تحمل پریشانی بالاتری داشتند، از سطح سلامت روان مثبت بهتری برخوردار بودند. نتیجه گیری: یافته ها بر این تاکید دارند که در بحران های فراگیر مانند همه گیری کووید-۱۹، برنامه های مشاوره پیشگیرانه برای سالمندان باید بر مداخلات معنا بخش کاهش دهنده اضطراب مرگ و تمرین های ارتقاءدهنده تحمل پریشانی متمرکز شوند. گنجاندن این دو محور در بسته های مراقبت روانی-اجتماعی مراکز سالمندی می تواند به عنوان یک راهبرد محافظتی موثر عمل کند.

Keywords:

مشاوره پیشگیرانه , تحمل پریشانی , اضطراب مرگ , سلامت روان مثبت , سالمندان