اثربخشی برنامه آموزشی مهارت های حل مسئله اجتماعی بر پرخاشگری فیزیکی دانش آموزان ابتدایی کم شنوا

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی مهارت های حل مسئله اجتماعی بر پرخاشگری فیزیکی دانش آموزان ابتدایی کم شنوا بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان کم شنوای مقطع ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند. از بین آنها با روش نمونه گیری هدفمند ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل گمارده شدند و جلسات مبتنی بر مهارت های حل مسئله در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای در مورد گروه آزمایش اجرا شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری استفاده شد. داده های حاصل با تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش مهارت های حل مسئله اجتماعی تاثیر معناداری بر پرخاشگری فیزیکی دانش آموزان ابتدایی کم شنوا داشت (p<۰.۰۱). با توجه به این نتیجه می توان بیان کرد که برنامه آموزشی مهارت های حل مسئله اجتماعی موجب کاهش پرخاشگری فیزیکی دانش آموزان ابتدایی کم شنوا شد و مشاوران و روانشناسان مدارس می توانند از این روش مداخله ای در خصوص کار با پرخاشگری فیزیکی دانش آموزان کم شنوا بهره گیرند.

Keywords:

برنامه آموزشی مهارت های حل مسئله اجتماعی , پرخاشگری فیزیکی , دانش آموزان , کم شنوا