تاثیر هوش مصنوعی بر افزایش بهره وری کارکنان با نقش میانجی توانمندسازی کارکنان

در عصر تحول های دیجیتال و رقابت فزاینده، سازمان ها برای بقا و توسعه نیازمند بهره وری و چابکی بی سابقه ای هستند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر افزایش بهره وری کارکنان با نقش میانجی توانمندسازی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف تکراری، فراهم آوری بینش های تحلیلی و پشتیبانی از تصمیم گیری، مستقیما ظرفیت عملیاتی کارکنان را افزایش می دهند. با این حال، اثرگذاری کامل این فناوری ها در گرو توانمندسازی کارکنان است؛ به این معنا که هوش مصنوعی با آزادسازی زمان و تقویت قابلیت های تصمیم گیری، بستری را ایجاد می کند که در آن عوامل سازمانی (مانند ساختار، فرهنگ و رهبری) و فردی (مانند انگیزش و مهارت) می توانند به گونه ای همسو شوند که احساس خودکارآمدی، استقلال و معناداری در کارکنان تقویت گردد. این توانمندسازی، به نوبه خود، به عنوان مکانیسمی کلیدی، تاثیر هوش مصنوعی را بر بهره وری نهایی تشدید و تحکیم می بخشد. بنابراین، ادغام استراتژیک هوش مصنوعی با برنامه های جامع توانمندسازی، راهبردی ضروری برای سازمان های دانش محور امروزی محسوب می شود.

Keywords:

هوش مصنوعی , افزایش بهره وری کارکنان , توانمندسازی کارکنان