بررسی تاثیر بهزیستی روانشناختی و سلامت روان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی با نقش میانجی گری تاب آوری

یکی از دغدغه های امروز والدین و آموزش و پرورش مساله پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است، چرا که اعتقاد بر این است که موفقیت در تحصیل می تواند تا حدی موفقیت فرد را در آینده پیش بینی کند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بهزیستی روانشناختی و سلامت روان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی با نقش میانجی گری تاب آوری می باشد. جامعه ی مورد مطالعه در این پژوهش را کلیه دانش آموزان دبیرستانی شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. نمونه آماری ۳۲۰ نفر و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات چهار پرسشنامه ی بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۰)، پرسشنامه سلامت روان GHQ-۲۸، تاب آوری کانر-دیویدسون (۲۰۰۳) و نمرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان استفاده شده است. نتایج نشان دهنده برازندگی مدل مفهومی و تایید آن برای جامعه دانش آموزان دبیرستانی شهرستان ارومیه است. اثر مستقیم متغیر بهزیستی روانشناختی بر تاب آوری (۰٫۶۸) و با توجه به مقدار (۶٫۴۱t=) در سطح ۰۱/۰ معنی دار است. اثر مستقیم سلامت روان بر تاب آوری (۰٫۶۹) و با توجه به مقدار (۷٫۱۲t=) در سطح ۰۰/۰ معنی دار است. اثر مستقیم متغیر تاب آوری بر پیشرفت تحصیلی (۰٫۵۴) و با توجه به مقدار (۵٫۲۷t=) در سطح ۰۲/۰ معنی دار است. همچنین اثر غیرمستقیم بهزیستی روانشناختی بر پیشرفت تحصیلی برابر با ۰٫۲۹ و اثر غیرمستقیم سلامت روان بر پیشرفت تحصیلی برابر با ۰٫۳۷ و معنی دار هستند. پیشنهاد می گردد یافته های این تحقیق که مبین اهتمام بیش از پیش به تامین بهداشت روانی دانش آموزان از جهات مختلفی دارد به شناسایی دانش آموزان در معرض خطر ارزیابی بالینی منجر گردیده و همچنین برای کاهش هرچه بیشتر مشکلات روانشناختی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان برنامه های مداخله ای مناسبتر و جامع تری طراحی گردد.

Keywords:

بهزیستی روانشناختی , سلامت روان , تاب آوری , پیشرفت تحصیلی , دانش آموزان