بررسی رابطه بین هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

هدف از پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه شمس گنبد انجام شد. این مطالعه از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن را دانشجویان این دانشگاه تشکیل می دادند. نمونه ای به حجم ۳۳۱ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه هوش هیجانی شرینگ (فرم ۳۳ سوالی، ۱۳۸۰) پاسخ دادند. داده های پیشرفت تحصیلی نیز بر اساس معدل تحصیلی آنان جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS انجام گرفت. یافته های توصیفی نشان داد میانگین نمره هوش هیجانی شرکت کنندگان در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارد. نتایج استنباطی حاکی از وجود یک رابطه مثبت، مستقیم و معنادار بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی بود (۰۵/۰ > P، ۵۴۸/۰ = r). این رابطه از قدرت نسبتا قوی برخوردار است. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که هوش هیجانی نقش قابل توجهی در تبیین پیشرفت تحصیلی دانشجویان ایفا می کند. بنابراین، توجه به تقویت مولفه های هوش هیجانی (مانند خودآگاهی، خودکنترلی و مهارت های اجتماعی) می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در برنامه ریزی های آموزشی جهت ارتقای موفقیت تحصیلی دانشجویان مدنظر قرار گیرد.

Keywords:

هوش هیجانی , پیشرفت تحصیلی , دانشجویان , دانشگاه شمس گنبد