بررسی رابطه بین سبک های فرزند پروری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزند پروری با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه شمس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ صورت گرفت. روش این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر روش، توصیفی، از نظر سنجش همبستگی و از نظر جمع آوری اطلاعات میدانی (پیمایشی)، بود. جامعه آماری در این تحقیق دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ که به تعداد ۲۴۰۰ نفر می باشند. نمونه آماری این تحقیق در دانشجویان دانشگاه شمس گنبد کاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، با جدول مورگان، تعداد ۳۲۲ نفر انتخاب شدند و روش نمونه گیری نیز در دسترس بود. از آزمودنی ها درخواست شد به مجموعه ای از سوالات پاسخ دهند که شامل پرسشنامه سبک های فرزند پروری بامریند (۱۹۷۳) و برای پیشرفت تحصیلی از معدل ترم قبل دانشجویان استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی، ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سبک های فرزند پروری با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. این یافته نشان می دهد که دانشجویانی که والدینشان از سبک های فرزندپروری مناسب تر و مقتدرانه (با ترکیب گرمی و کنترل منطقی) استفاده کرده اند، از سطح بالاتری از موفقیت و پیشرفت تحصیلی برخوردارند.

Keywords:

سبک های فرزند پروری , پیشرفت تحصیلی , دانشجویان , گنبد کاووس