نقش سبک های اسنادی و سبک های هویتی در پیش بینی عزت نفس و خودکارآمدی دانش آموزان پسران دوره اول متوسطه ناحیه ۲ خرم آباد

پژوهش حاضر با هدف تعیین قابلیت پیش بینی عزت نفس و خودکارآمدی بر اساس سبک های اسنادی و سبک های هویتی دانش آموزان پسران دوره اول متوسطه ناحیه ۲ خرم آباد صورت گرفت. روش این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر روش، توصیفی، از نظر سنجش همبستگی و از نظر جمع آوری اطلاعات میدانی (پیمایشی) بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانش آموزان پسران دوره اول متوسطه ناحیه ۲ خرم آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد که ۶۰۰۶ نفر می باشند. حجم جامعه آماری و بوسیله جدول کرجسی و مورگان حجم نمونه آماری ۳۶۱ نفر برآورد شد. روش نمونه گیری نیز به صورت خوشه ای می باشد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های هویت برزونسکی (۱۹۸۹)، پرسشنامه سبک های اسنادی سلیگمن و همکاران (ASQ)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی زاژاکووا و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه عزت نفس الیس پوپ بودند. نتایج نشان داد که ضریب همبستگی بین متغیر پیش بین (سبک های اسنادی و سبک های هویتی) و متغیرهای ملاک (عزت نفس و خودکارآمدی) برابر با ۰.۶۸۵ است. در واقع متغیر پیش بین (سبک های اسنادی و سبک های هویتی) می تواند ۰.۶۷۷ درصد از واریانس متغیرهای ملاک (عزت نفس و خودکارآمدی) را به صورت تعدیل شده تبیین نماید.

Keywords:

سبک های اسنادی , سبک های هویتی , عزت نفس , خودکارآمدی