دیپلماسی آموزشی چین و نقش آن در بازتولید قدرت نرم در نظام بین الملل

در تحولات معاصر نظام بین الملل، قدرت نرم به عنوان ابزاری کلیدی برای تاثیرگذاری فراتر از اجبار اقتصادی و نظامی برجسته شده است. دیپلماسی آموزشی، به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای قدرت نرم، نقش محوری در شکل دهی به ترجیحات و ادراکات نخبگان خارجی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش دیپلماسی آموزشی چین در بازتولید قدرت نرم این کشور، پرسش محوری خود را حول سازوکارهای تقویت نفوذ فرهنگی و هنجاری چین در سطح بین الملل قرار داده است. روش پژوهش کیفی و توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از اسناد رسمی، گزارش های سیاستی و منابع علمی معتبر گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که چین از طریق اجتماعی سازی نخبگان خارجی، ایجاد شبکه های علمی و فرهنگی، تولید روایت های جایگزین از توسعه و نهادینه سازی حضور معرفتی خود، دیپلماسی آموزشی را به ابزاری راهبردی در سیاست خارجی بدل کرده است. این دیپلماسی نه تنها تصویر مثبت چین را تقویت می کند، بلکه امکان تاثیر بلندمدت بر نگرش ها، هنجارها و قواعد بین المللی را فراهم می آورد. مقاله همچنین محدودیت های این ابزار، از جمله تعارض میان جذابیت فرهنگی و کنترل سیاسی و شکاف میان کمیت و کیفیت تعاملات، را مورد بحث قرار می دهد.

Keywords:

دیپلماسی آموزشی , قدرت نرم , چین , نظام بین الملل