مقایسه هیجان خواهی شادکامی و سرسختی روانشناختی در مردان ورزشکار و غیر ورزشکار شهرستان بهبهان

مقدمه در سال های اخیر توجه به عوامل روان شناختی در ارتقای سلامت فردی و اجتماعی افزایش یافته است ورزش به عنوان یکی از فعالیت های سازمان یافته علاوه بر تاثیرات جسمانی می تواند بر ابعاد مختلف روانی افراد نیز اثرگذار باشد بسیاری از پژوهش ها نشان داده اند که مشارکت در فعالیت های ورزشی با افزایش سازگاری توان مقابله با فشارهای زندگی و تجربه احساسات مثبت همراه است بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه هیجان خواهی، شادکامی و سرسختی روانشناختی در مردان ورزشکار و غیر ورزشکار شهر بهبهان به اجرا درآمد. روش پژوهش پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه ای بود به همین منظور از بین افراد واجد شرایط که شامل کلیه مردان ورزشکار و غیر ورزشکار شهر بهبهان در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد تعداد ۱۰۰ نفر از ورزشکاران و ۱۰۰ نفر غیر ورزشکار مرد با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹)، مقیاس هیجان خواهی آرنت (۱۹۹۳) و پرسشنامه سرسختی روانشناختی اهواز (۱۳۷۳) بوده است. در این پژوهش جهت تحلیل داده ها علاوه بر روش آمار توصیفی نظیر بیشترین و کمترین نمره میانگین انحراف استاندارد، از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) نیز استفاده شده است. یافته ها نشان داد که تفاوت معناداری بین ابعاد هیجان خواهی و ابعاد شادکامی در مردان ورزشکار و غیر ورزشکار وجود دارد همچنین بین سرسختی روانشناختی در مردان ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت معناداری وجود دارد. بحث و نتیجه گیری با توجه به نتایج آماری تحلیل فرضیه های پژوهش و اختلاف میانگین ها در سطح آمار توصیفی می توان چنین نتیجه گرفت که فعالیت ورزشی می تواند بر شادکامی هیجان خواهی و سرسختی روانشناختی افراد تاثیر مثبتی داشته باشد در مجموع همسویی نتایج این پژوهش با مطالعات پیشین (۳، ۴، ۵) نشان می دهد که ورزش می تواند به عنوان عاملی موثر در ارتقای شاخص های روانشناختی مورد توجه حوزه سلامت قرار گیرد.

Keywords:

شادکامی , هیجان خواهی , سرسختی روانشناختی , ورزشکار , غیر ورزشکار