تاثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش ترس از حرکت و اضطراب آسیب دیدگی مجدد در ورزشکاران فوتبال پس از جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی
Publish place: The Second National Conference on the Perspective of Sports Sciences with a Scientific Program Approach
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 16
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PSASP02_069
تاریخ نمایه سازی: 21 تیر 1405
Abstract:
پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از شایع ترین و مخرب ترین آسیب های ارتوپدی در ورزشکاران به ویژه فوتبال محسوب می شود(۱). موفقیت آمیز بودن جراحی بازسازی ACL تنها بخشی از فرآیند توانبخشی است و بازگشت به بازی مرحله ای پیچیده و چندبعدی به ویژه از نظر روانشناختی به شمار می آید. این مرحله معمولا با چالش های روانی قابل توجهی همراه است که می تواند مانع از عملکرد مطلوب ورزشکار شده و حتی خطر آسیب مجدد را افزایش دهند(۲). این چالش ها تنها از محدودیت های جسمی نشات نمی گیرند بلکه ریشه در باور فرد نسبت به آسیب و توانایی های خود دارند. روش های قدیمی توانبخشی پس از جراحی رباط صلیبی اکثرا بر بعد فیزیکی متمرکز هستند، اما این مداخلات اغلب در کاهش عمیق تر اجتناب مبتنی بر ترس ناکام بوده اند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش انعطاف پذیری روانشناختی تمرکز دارد و به جای تلاش برای کنترل یا حذف افکار و احساسات منفی به افراد آموزش می دهد که با این تجربیات درونی همراه شوند و همزمان به سمت ارزش های خود عمل کنند(۳). هدف اصلی این پژوهش بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش سطح ترس از حرکت و اضطراب آسیبدیدگی مجدد در ورزشکاران فوتبال پس از جراحی بازسازی ACL می باشد. در این پژوهش ۳۰ بازیکن (مرد) فوتبال لیگ نیمه حرفه ای که در شش ماه اخیر جراحی بازسازی ACL انجام داده اند به صورت در دسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه آزمایش که مداخله درمانی را دریافت کرد و گروه کنترل که تنها برنامه توانبخشی فیزیکی در مرکز درمانی را دنبال کردند. برای اندازه گیری متغیرها از مقیاس ترس از حرکت تمپا، سیاهه اضطراب آسیب دیدگی مجدد و پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی ۱۴ استفاده گردید. در نهایت تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS صورت گرفت. برای بررسی همگنی اولیه، از آزمون T مستقل استفاده شد. سپس برای ارزیابی تغییرات در نمرات ترس از حرکت و اضطراب آسیبدیدگی مجدد از تحلیل واریانس مختلط (Mixed ANOVA) بهره گرفته شد. نتایج آماری نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش ترس از حرکت و اضطراب آسیب دیدگی مجدد تاثیر معنی داری دارد (p<۰.۰۵). انجام مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد تاثیر قابل توجهی بر کاهش ترس از حرکت و اضطراب آسیب دیدگی مجدد دارد.
Keywords:
Authors
فاطمه شریفی
کارشناسی ارشد گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز اهواز، ایران
سید احسان امیرحسینی
دانشجوی دکتری دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد یاسوج دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج ایران
مرتضی خفائی
استاد گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد یاسوج دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج ایران
طاهره نیرومند
کارشناسی ارشد گروه علوم ورزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهرکرد شهرکرد، ایران