تاثیر تمرینات تناوبی با محدودیت جریان خون بر قدرت، هایپرتروفی و نشانگر قلبی-عروقی

مقدمه/هدف: تمرینات مقاومتی با شدت بالا برای افزایش قدرت و هایپرتروفی عضلانی موثر هستند، اما اجرای آن ها در برخی گروه ها مانند سالمندان و بیماران قلبی محدودیت دارد. تمرینات تناوبی با محدودیت جریان خون (BFR) رویکردی نوین است که با شدت پایین نیز سازگارهای مشابه ایجاد می کند. هدف این مطالعه بررسی اثرات BFR بر قدرت، هایپرتروفی عضلانی و شاخص های قلبی–عروقی بود. روش: در یک طرح نیمه تجربی، ۴۰ مرد جوان سالم به چهار گروه تقسیم شدند: تمرین تناوبی با BFR، تمرین تناوبی بدون BFR، تمرین مقاومتی سنتی و کنترل. مداخله شامل ۸ هفته تمرین تناوبی (۳ جلسه در هفته) با شدت ۳۰–۴۰% ۱RM در گروه BFR بود. شاخص های قدرت (RM۱)، هایپرتروفی (MRI)، فشار خون، VO₂max و مارکرهای قلبی–عروقی (NT-proBNP، hs-CRP) پیش و پس از مداخله اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد گروه BFR افزایش معناداری در قدرت (۲۵٪) و هایپرتروفی (۱۸٪) نسبت به گروه کنترل داشت (p<۰.۰۵). همچنین، فشار خون استراحتی کاهش یافت و VO₂max بهبود یافت. با وجود افزایش گذرای فشار خون حین تمرین، در بلندمدت عملکرد اندوتلیال بهبود پیدا کرد. مارکرهای قلبی–عروقی نیز کاهش معنادار نشان دادند. نتیجه گیری: تمرینات تناوبی با محدودیت جریان خون روشی ایمن و کارآمد برای ارتقای قدرت و هایپرتروفی عضلانی است و می تواند علاوه بر سازگارهای عضلانی، به بهبود برخی شاخص های قلبی–عروقی نیز منجر شود. این روش می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای تمرینات شدید، به ویژه در افراد با محدودیت های پزشکی، مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

محدودیت جریان خون , تمرینات تناوبی , قدرت عضلانی , هایپرتروفی , قلب و عروق