اگزوزوم های عضلانی؛ پیام رسان های مخفی بین باشگاه و مغز

زمینه: عضله اسکلتی به عنوان یک اندام اندوکرین فعال، از طریق ترشح اگزوزوم ها نقش مهمی در ارتباط بین سیستم های محیطی و سیستم عصبی مرکزی ایفا می کند. اگزوزوم های عضلانی حاوی محموله های زیستی مانند miRNA، پروتئین ها و لیپیدها هستند که می توانند در پاسخ به تمرین ورزشی تغییر یافته و بر فرآیندهای فیزیولوژیک مغز اثر بگذارند. هدف: هدف این مقاله مروری، بررسی نقش اگزوزوم های مشتق از عضله در محور عضله–مغز و تبیین مکانیسم های احتمالی اثر تمرین ورزشی بر تعدیل عملکرد شناختی، خلق وخو و خستگی مرکزی است. روش: این مطالعه به صورت مرور روایتی بر اساس مقالات نمایه شده در پایگاه های علمی معتبر انجام شده و یافته های مرتبط با اگزوزوم های عضلانی، تمرین ورزشی و ارتباطات نورومتابولیک در محور عضله–مغز مورد تحلیل و ترکیب قرار گرفته است. نتیجه گیری: شواهد موجود نشان می دهد که اگزوزوم های عضلانی می توانند به عنوان واسطه های کلیدی در انتقال سیگنال های ناشی از تمرین به مغز عمل کنند و در تنظیم نوروپلاستیسیته، خلق وخو و خستگی مرکزی نقش داشته باشند. با این حال، مکانیسم های دقیق عبور این وزیکول ها از سد خونی–مغزی و اثرات اختصاصی آن ها همچنان نیازمند تحقیقات بیشتر است.

Keywords:

اگزوزوم های عضلانی , محور عضله–مغز , تمرین ورزشی , نوروپلاستیسیته , خستگی مرکزی