زمان بندی پروژه با تدارکات از پیش تعیین شده و محدودیت منابع (RCPSP)

تقریبا غالب تکنیک ها و روش های مدیریت پروژه که ما امروزه از آن ها استفاده می کنیم توسط وزارت دفاع صنایع نظامی و سازمان هوافضای ایالات متحده در خلال سال های دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی ابداع و توسعه یافته اند که روش هایی همچون روش Pert، ارزش بدست آمده، مهندسی ارزش و ساختار شکست کار از آن جمله اند. هر پروژه در زمان مشخصی آغاز و خاتمه می یابد، پروژه زمانی خاتمه می یابد که به اهداف از پیش تعیین شده نایل شده باشد و یا هنگامی که مشخص شود که اهداف پروژه قابل حصول نبوده، می بایستی پروژه خاتمه یابد. زمان بندی پروژه یکی از وظایف اصلی در مدیریت پروژه است که این موضوع در سال های اخیر توجه بسیاری از محققان را به خود جلب نموده است به طوری که با توجه به روند رو به توسعه و گسترش صنایع و افزایش طرح های عمرانی و پروژه های صنعتی ضرورت زمان بندی به وضوح دیده می شود. بنابراین مسائل پر کاربرد و عملی این موضوع هم در حوزه عملی و هم در حوزه نظری به چشم می خورد از جمله روش های قابل ذکر در این حوزه می توان روش های مهندسی صنایع و تحقیق در عملیات را نام برد که بسیار پر کاربرد می باشند. وجود منابع کمیاب و همچنین تقدم روابط بین فعالیت ها برنامه ریزی پروژه را دشوار می سازد. در عمل نرم افزارهای خاصی برای فرآیند زمان بندی به کار برده می شود؛ اساس این نرم افزارها یک مدل رسمی است که اجازه می دهد پروژه واقعی تنها با یک مجموعه از محدودیت های زمان بندی و یک تابع هدف توصیف شود. مسئله زمان بندی پروژه با محدودیت منابع (RCPSP) دارای تاریخچه بسیار قوی در مدیریت پروژه می باشد و شامل فعالیت هایی است که باید با حداقل اولویت و محدودیت منابع برنامه ریزی شود. RCPSP از دو جنبه بسیار حائز اهمیت است: اولا بررسی مسائل از نظر تابع هدف و خصوصیات فعالیت ها و دوما با توجه به NP-Hard بودن مسئله، روش های دقیق قادر به حل نمونه های بزرگ نیستند و محققان به دنبال روش های ابتکاری هستند. در مسائل RCPSP پروژه ها از تعدادی فعالیت تشکیل شده اند که هر فعالیت تنها با یک روش قابل اجرا است و دوره زمانی و تعداد منبع با محدودیت در طول زمان اجرا ثابت هستند که از منابع تجدیدپذیر استفاده می شود.

Keywords:

مدیریت پروژه , محدودیت منابع , RCPSP , زمان بندی فعالیت , تحقیق در عملیات , تابع هدف , زمان اجرا , منابع تجدیدپذیر