بررسی اثر دما، چگالی جریان و نوع جریان پالسی بر ترک‌های ایجاد شده در فرآیند آبکاری کروم سخت

فرآیند آبکاری کروم سخت از دیرباز در پوشش‌دهی سطح قطعاتی چون قطعات هواپیما و درون لوله‌های تفنگ به‌منظور بهبود خواص مقاومت به خوردگی و مقاومت به سایشی و ایجاد ضریب اصطکاک کم و سختی بالا مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در حین فرآیند آبکاری شبکه‌ای از ترک‌های ریز در پوشش به‌وجود می‌آید که باعث افت خواص شدیدی در این پوشش‌ها می‌گردد. در این تحقیق سعی شده است پوشش‌هایی حاوی کم‌ترین چگالی ترک سطحی ایجاد شود. بدین منظور نمونه های فولاد ابزار گرم کار دیسکی شکل در حمام استاندارد آبکاری کروم سخت حاوی 250 g/lوCrO3 و 2/5g/1 و H2SO4 و در مدت زمان 60 دقیقه پوشش دهی شدند . به منظور بررسی پوشش های ایجاد شده از بررسی های میکروسکوپ نوری و الکترونی (SEM)، آنالیز تفرق اشعه ایکس (XRD) و میکروسختی سنجی (HV0.1) استفاده شد. ابتدا دمای محلول از 40 تا 60 با فواصل دمایی 5 در چگالی جریان 30A/dm2 تغییر داده شد و نتایج حاکی از بهینه بودن دمای 60c بود سپس چگالی جریان اعمالی از 30 تا 60A/dm2 با فواصل 10A/dm2 در دمای 55c تغییر داده شد و چگالی جریان 60A/dm2 به عنوان چگالی جریان بهینه تعیین شد. سپس با به‌کارگیری دما و چگالی جریان بهینه در جریان‌های پالسی On-Off و پالسی برگشتی، نوع جریان بهینه، جریان پالسی با پالس‌های On-Off به‌عنوان شرایط بهینه آبکاری کروم سخت برای حصول پوشش‌هایی حاوی کم‌ترین چگالی ترک سطحی پیشنهاد شد.