مهار بازویی یا
کلاهک خرپایی معمولاً به عنوان روشی مؤثر برای کنترل تغییر مکان های جانبی زیاد تحت اثر بارهای جانبی استفاده می شو. به این وسیله احتمال پذیرش خسارات سازه ای و غیرسازه ای ناشی از تغییر مکان های جانبی زیاد تحت اثر بار باد و زلزله کاهش می یابد و همچنین لنگر خارجی وارد بر هسته کاهش می یابد و در نتیجه می توان ابعاد هسته را کهش داد. مهاربندهای مقید شده در برابر کمانش نیز به دلیل عدم کمانش، قادر به اتلاف انرژی زیادی بوده و در کنترل غیرفعال سازه ها مورد استفاده قرار می گیرند. در نتیجه مهار بازویی و
کلاهک خرپایی کمانش ناپذیر از جمله سیستم های توسعه یافته و پیشرفته تر سیستم
کلاهک خرپایی می باشد که از استهلاک انرژی بیشتری نسبت به مدل های معمولی برخوردار است و برای امر
بهسازی سازه با هسته مرکزی مناسب تر به نظر می آید. در این مقاله با مدلسازی 2 بعدی سازه ضعیف با هسته مرکزی در نرم افزار SAP2000 به
بهسازی آن با سیستم
کلاهک خرپایی کمانش ناپذیر پرداخته شده است. نتایج حاصل از این
بهسازی به بهبود عملکرد سازه و بهبود وضعیت مفاصل غیرخطی در نواحی بحرانی و افزایش ظرفیت سازه و امکان پوش بیشتر و استهلاک مطلوب تر نیروی زلزله منجر می گردد.