بررشی تاثیرى طاق و قوس ساسانی به عنوان الگوی معمارانه طاق و قوس دوره اسلامی

معماری اسلامی ایران تداوم طبیعی معماری دوره ساسانی است و شناخت و مطالعه این دو معماری می تواند راه گشای ما در شناخت معماری دوره اسلامی و معماری کهن این سرزمین و جنبه های مختلف آن باشد. متاسفانه علی رغم این مهم معماری دوره اسلامی به طور شایسته و جامع مطالعه نشده و ابهامات اساسی در خصوص سیر تحول و تکامل این معماری، تاریخ گذاری بناهای برجای مانده، گونه شناسی، عناصر و اجزاء، تکنیک ها، شیوه های معماری و موارد دیگر وجود دارد. معماری ساسانی در حقیقت تداوم و تکامل معماری اشکانی است. تمرکز توان معماری به ساخت بنای کاخ ها و معابد (در کنار تنوع گسترده ای از بناها با کارکردهای مختلف)، استفاده از نقشه هایی با عنصر مسلط ایوان، گنبد خانه و صحن، توانایی بسیار در برپایی سازه های طاق و گنبد، استفاده استادانه از مصالح در دسترس، به ویژه سنگ لاشه و ملاط گچ، استفاده گسترده و هنرمندانه از تزیین گچ بری و موارد دیگر از شاخص های معماری ایران دوره ساسانی است. حال در این مقاله به طور مختصر در باره سازه های طاق و قوسی صحبت می شود. این مقاله سعی بر آن دارد که با بررسی تاریخ معماری این سرزمین، تاثیر طاق و قوس معماری سنتی ایران (ساسانیان) بر معماری پس از اسلام را بیابد. روش تحقیق در این مقاله روش تطبیقی- تحلیلی است و با بررسی میدانی- کتابخانه ای صورت پذیرفته است.

Keywords:

معماری ساسانیان , معماری دوران اسلامی , طاق و قوس در معماری , چفد