بررسی و شناسایی عوامل موثر در برگشت پذیری سازمان های صنعت ساخت
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 387
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SECM01_189
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1396
Abstract:
برگشت پذیری از نظر لغوی به معنای ظرفیت بازیافتن شکل اصلی پس از تغییر شکل و یا توانایی جستن و پرش به عقب است. اصطلاح برگشت پذیری در مطالعات مورد بحث، به پایداری و استحکام نسبی، جذب اثرات و استقامت در ادامه فجایع، و در نهایت برگشت به شرایط اولیه پس از وقوع فجایع اطلاق می شود. در مطالعات سازمانی، فاجعه و یا بحران های ناگوار، طیف وسیعی از رخدادها از بحران های مالی گرفته تا کلاه برداری، مشکلات سرسخت قانونی، بحران های نیروی کار، از دست دادن تامین کنندگان مالی یا مشتریان را دربر می گیرد. در بسیاری از موارد هیچ کاری برای جلوگیری از فجایع نمی توان انجام داد، اما می توان اثرات آنها را کاهش داد. سازمان های بگرشت پذیر به گونه ای طراحی و سازماندهی می شوند که وقتی نمی توان از رخدادها پیش گیری کرد، از برگشت سریع و کارآمد اطمینان یافت. بع هبارت دیگر، اگر ما نمی توانیم امواج ناپایدار تغییرات را کنترل کنیم، می توانیم بیاموزیم که چگونه قایق های محکم تری بسازیم. این مقاله در ابتدا بر اساس تحقیقاتی که در گذشته صورت گرفته است و با استفاده از روش های نظری مانند تجزیه و تحلیل ادبیات فنی، تجزیه و تحلیل منطقی و سنتز، به تحلیل مفاهیم برگشت پذیری می پردازد و یک مدل مفهومی برای برگشت پذیری سازمان ها ارایه می دهد. سپس این پژوهش قصد دارد بر اساس مطالعات کتابخانه ای، برگشت پذیری در سیستم های سازمانی (چه به عنوان شرکت، چه به عنوان سازمان های غیرانتفاعی، دولتی و یا نهادهای غیردولتی) را بررسی و تحلیل کند. در نهایت، عوامل کلیدی موثر بر برگشت پذیری سازمان ها شناسایی می شوند، که مهمترین آنها عبارتند از: درک و تحلیل مخاطرات و پیامدها، نظارت و گزارش وضعیت درونی و بیرونی، عدم دیوان سالاری (بوروکراسی) افراطی، اولویت های بازیابی، فرآیند قوی برای شناسایی و تحلیل آسیب پذیری ها، توانایی و ظرفیت منابع داخلی و خارجی، رهبری قوی، نوآوری و خلاقیت.
Keywords:
Authors
اردلان حسینی نوه
کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران
غلامرضا هروی
دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :