ساختمانها در ایران معمولا بدون در نظر گرفتن اثرات میانقاب های آجری در رفتار لرزه ای سازه ها، طرح می شوند. مشاهداتتجربی در زلزله های گذشته نشان دهنده این واقعیت است که وجود میانقاب ها باعث افزایش سختی جانبی شده و درنتیجه سازه دارایپاسخ متفاوتی به تحریکات زمین خواهد بود. تنها توصیه آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله در این زمینه کاهش پریود سازهبه میزان 20 درصد می باشد، بدیهی است که با توجه به تعداد قاب های میان پر، نوع میان قاب و نحوه آرایش آنها، این توصیه برای همهحالت های گوناگون درست نمی باشد، بلکه باید با در نظر گرفتن عملکرد واقعی قاب های میان پر در هر حالت ضوابط خاص خود را ارایهنمود. در این مقاله، پس از بررسی ضابطه ارایه شده آیین نامه 2800 در مورد ساختمان های با جداگرهای میان قابی به ارزیابی رفتار لرزهای دو نمونه سازه بتنی و یک سازه فولادی طراحی شده، مطابق با آیین نامه های آبا و 2800 پرداخته شده است. با استفاده از تحلیل هایاستاتیکی و دینامیکی غیرخطی، و با مدلسازی میانقابها برای تحلیل، هر یک از این سازه ها در حالتهای، سازه دارای میانقاب، و سازهبدون میانقاب، مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که نمی توان تاثیر میانقابهای آجری را بر رفتارلرزه ای سازه های بتنی و فولادی نادیده گرفت، بلکه با توجه به نحوه آرایش میانقابها ، جنس آنها و سختی قاب های میان پر، در هر حالت،با توجه به رفتار متفاوت سازه، باید نکات خاصی را در هنگام تحلیل و طراحی مورد توجه قرار داد.