بررسی بازدهی اندیکاتور ها ، الگوها و روش های بلندمدت در بازار بورس اوراق بهادار تهران abstract
بورس اوراق بهادار در اکثر کشورها هستهی مرکزی بازار سرمایه است و یکی از موضوعات مهم و مورد توجه سرمایه گذاران در این بازار، چگونگی انتخاب سهام و تعیین زمان خرید و فروش آن است که یکی از روشهای انتخاب سهام, استفاده از تحلیل تکنیکی میباشد.پژوهش حاضرکه با هدف مقایسه بازدهی روش های تحلیل تکنیکال )شاخصهای مک دی،شاخص قدرتنسبی، میانگین متحرک نمایی، الگوهای سروشانه و سقف-کف دوقلو( با روش خرید و نگهداری طی یک دوره 5 ساله از آغاز سال 1390 تا پایان سال 1395 بر روی 10 شرکت بورسی و 5 شرکت فرابورسی که جزو برترین شرکتها از لحاظ میزاندادوستد و حجم معامله و تاثیرگذاری برروی شاخص بازار میباشند با در نظر گرفتن هزینه معاملاتی به انجام رسید. نتایج حاکی از آن است که روشهای تحلیل تکنیکال به صورت ادغام در طی 5 سال در مقایسه با روش خرید و نگهدارینمیتوانند بازدهی بالاتررا عاید سرمایه گذارخود نمایند اما به صورت مستقل میانگین بازدهی حاصل از به کارگیری روشهای مک دی، میانگین متحرک نمایی و روش خرید و نگهداری )با احتساب هزینه معاملات( نسبت به یکدیگر برتری ندارند وروشهای
شاخص قدرت نسبی ، سقف-کف دوقلو و سروشانه بازده پایینی را به نسبت بقیه روشها برای سرمایهگذارحاصل کرده است وافزون برآن، یافتههای پژوهش نشان میدهد که عامل هزینه معاملات، بازدهی حاصل از روشهای تحلیل تکنیکال رابه شدت کاهش میدهد. درادامه ، نتایج پژوهش نشان میدهد که میانگین بازدهی روشهای تحلیل تکنیکال در شرکتهای بورسی در مقایسه باشرکتهای فرابورسی بازدهی بسیارچشم گیروبالاتری راعاید سرمایه گذار میکند.